Ало то хештан бинӣ набинӣ рӯй ҷонон ро

الا تا خویشتن بینی نبینی روی جانان را

Балии абр аз назар пинҳон кунад хуршеди тобон ро

بلی ابر از نظر پنهان کند خورشید تابان را

Мақом ваҳдатаст ӣнҷои ту ва ҷонон наме гунҷад

مقام وحدت است اینجا تو و جانان نمی‌گنجد

Аз он магзар ки худ бинии з худ бигузар бибин он ро

از آن مگذر که خود بینی ز خود بگذر ببین آن را

Чу ҷӯии он санами бози ой аз дайру ҳарам яъне

چو جویی آن صنم باز آی از دیر و حرم یعنی

зи пои ҷон худ бурдор қайди куфру имон ро

ز پای جان خود بردار قید کفر و ایمان را

зи ишқи он парӣ носеҳ макун манъам ки ме донам

ز عشق آن پری ناصِح مکن منعم که می‌دانم

Набинад ин сари шӯридаи дигар рӯй сомон ро

نبیند این سر شوریده دیگر روی سامان را

Ман андари хоб зулфаш дидаму ҳолам парешон шуд

من اندر خواب زلفش دیدم و حالم پریشان شد

Ту ҳам чун ман шӯии бинигар ин хоби парешон ро

تو هم چون من شوی بینی گر این خواب پریشان را

Висолаши ҷӯй дар меҳнат ки тавъами сохтаи ҳикмат

وصالش جوی در محنت که توأم ساخته حکمت

Тавофи каъба ва паймудани кӯҳу биёбон ро

طواف کعبه و پیمودن کوه و بیابان را

Гар афтодӣ зи по май рӯ ба сари корди буруни рӯзӣ

گر افتادی ز پا می‌رو به سر کارد برون روزی

Ҷамоли каъба аз пои дилати хори муғелон ро

جمال کعبه از پای دلت خار مغیلان را

Турши рӯеи дай аз пай баҳорӣ оварад ширин

ترش‌روییِ دی از پی بهاری آورد شیرین

Бибинӣ сабзу хуррами кӯҳу саҳроу гулистон ро

ببینی سبز و خرم کوه و صحرا و گلستان را

Ба таҳқиқ ар гушойии дидаи дилро тавон дидан

به تحقیق ار گشایی دیدهٔ دل را توان دیدن

Худ андари домани абри сияҳи гулҳои хандон ро

خود اندر دامن ابر سیه گل‌های خندان را

Шунидӣ зинда дорад оби ҳайвони Хизрро бозӣ

شنیدی زنده دارد آب حیوان خضر را بازی

Ту ҳам дар зулмати гетӣ талаб кун оби ҳайвон ро

تو هم در ظلمت گیتی طلب کن آب حیوان را

Туе он кас ки ҳақ гуяд нафхати фӣаи ман рӯҳӣ

تویی آن کس که حق گوید نفخت فیه من روحی

Худ ар нохонда Эй мепресс аз он кӯи хондаи қуръон ро

خود ار ناخوانده‌ای می‌پرس از آن کو خوانده قرآن را

Басии ҷой шигифтаст ин чу некӯи бинӣ эй инсон

بسی جای شگفت است این چو نیکو بینی ای انسان

Ки бо он рӯҳи раҳмонии барии фармони шайтон ро

که با آن روح رحمانی بری فرمان شیطان را

Сияҳ гаштааст чашмат аз шитоби гардиши гардун

سیه گشته است چشمت از شتاب گردش گردون

Аз ин рӯ менаёрӣ дид дасти чархи гардон ро

از این رو می‌نیاری دید دست چرخ گردان را

Хати паргори даврони нуқтае андар миён дорад

خط پرگار دوران نقطه‌ای اندر میان دارد

Биҷӯ он нуқта марказ машав саргаштаи даврон ро

بجو آن نقطهٔ مرکز مشو سرگشته دوران را

Агар он нуқтаро ҷӯии сифат зон нуқтаи дони доӣр

اگر آن نقطه را جویی صفت زان نقطه دان دائر

Мадори гунбади гардун , низоми малики имкон ро

مدارِ گنبدِ گردون، نظامِ مُلکِ امکان را

зи қурбу баъди он нуқтааст коид дар миёни суҳбат

ز قُرب و بُعد آن نقطه است کآید در میان صحبت

Баёни созанди аҳли дил чу шарҳи васлу ҳиҷрон ро

بیان سازند اهل دل چو شرح وصل و هجران را

Агар он нуқтаро хоҳии маҳали ҷӯ дар дили онон

اگر آن نقطه را خواهی محل جو در دل آنان

Ки дев нафас киштанд ва талаб карданд яздон ро

که دیو نفس کشتند و طلب کردند یزدان را

Ба дасти сидқи домони гуруҳеи гир каз сФўт

به دست صدق دامان گروهی گیر کز صفوت

Ба нопокӣ ва бе бокӣ нёлўднди домон ро

به ناپاکی و بی‌باکی نیالودند دامان را

Ба даравишони олии ртбтии пайванд каз ҳиммат

به درویشان عالی‌رتبتی پیوند کز همت

Фурӯи норинди сари мари тоҷи қайсари тахти хоқон ро

فرو نارند سر مر تاج قیصر تخت خاقان را

Сухан бепардагар хоҳии зи ҷони шӯи бандаи онон

سخن بی‌پرده گر خواهی ز جان شو بندهٔ آنان

Ки роҳи бандагии пўинд аз ҷони шоҳи мардон ро

که راه بندگی پویند از جان شاه مردان را

Шаҳаншоҳӣ ки ояд ҳар ки дар хайли ғуломонаш

شهنشاهی که آید هر که در خیل غلامانش

Ба худ ҳамдӯш бинад одаму Нӯҳу сулаймон ро

به خود همدوش بیند آدم و نوح و سلیمان را

Барои ҳарчӣ ҷузи ҳақ фарз кун оғозу поёнӣ

برای هرچه جز حق فرض کن آغاز و پایانی

Ба дасти Муртазои дони амри он оғозу поён ро

به دست مرتضی دان امر آن آغاز و پایان را

Мҷу бемеҳр ӯ ғуфрони ҳақ кандар сафи маҳшар

مجو بی‌مهر او غفران حق کاندر صف محشر

Ба шарти меҳр ӯ дорад худои мабзули ғуфрон ро

به شرط مهر او دارد خدا مبذول غفران را

Шҳо эй кӯҳи ҳаламу баҳри илму маъдани ҳикмат

شها ای کوه حِلم و بحر علم و معدن حکمت

Ки аз хуи он атоӣ хеш додӣ луқмаи луқмон ро

که از خو آن عطای خویش دادی لقمه لقمان را

Туе мақсӯд аз ин матлаби туе манзур аз ин маънӣ

تویی مقصود از این مطلب تویی منظور از این معنی

Ки ҳақ бар сӯрати худ халқ фармӯдааст инсон ро

که حق بر صورت خود خلق فرموده است انسان را

Ту равшан мекунӣ моҳо чаҳ офоқ ва чаҳ анфус ро

تو روشن می‌کنی ماها چه آفاق و چه انفس را

Ту рӯзӣ май диҳии шоҳо чаҳ кофар чаҳ мусулмон ро

تو روزی می‌دهی شاها چه کافر چه مسلمان را

Шҳншоҳои туе кати байнами андари ҳитаи қудрат

شهنشاها تویی کت بینم اندر حیطهٔ قدرت

Мусаххари шаш ҷиҳати ҳам панҷ ҳиси ҳам чори арқон ро

مسخر شش جهت هم پنج حس هم چار ارکان را

Слт хоҳам бад-ӣни ашъор ва он инаст коФзоиӣ

صلت خواهم بدین اشعار و آن این است کافزایی

Ба рӯҳи поки перу боби ман икрому эҳсон ро

به روح پاک پیر و باب من اکرام و احسان را

Чаҳ гӯям ман ба васфат бо вуҷӯди инки май байнам

چه گویم من به وصفت با وجود اینکه می‌بینم

Дар авсофи ту аз қавли худои оёти қуръон ро

در اوصاف تو از قول خدا آیات قرآن را

Сағир аз шарм шуд хомӯши оре кӣ буд дар хур

صغیر از شرم شد خاموش آری کی بود در خور

Саноӣ чун ту донои ман ночизи нодон ро

ثنای چون تو دانایی من ناچیز نادان را