эй пеши арғавони ту камтари зи хори гул

ای پیش ارغوان تو کمتر ز خار گل

Қдики чаман снў бирав рухи як баҳори гул

قدیک چمن صنو برو رخ یک بهار گل

Ҷузи сарви қомату гул рӯй ту токунӯн

جز سرو قامت و گل روی تو تاکنون

Сарвии ббоғ даҳр наёварда бори гул

سروی بباغ دهر نیاورده بار گل

Гар бигузарӣ бад-ӣни гули рухсор дар чаман

گر بگذری بدین گل رخسار در چمن

Чун лола мешавад зи ғамати доғдори гул

چون لاله میشود ز غمت داغدار گل

Боди сабои шамем ту оварад сӯии ман

باد صبا شمیم تو آورد سوی من

Гуфтам ки бар нисори ту бодои ҳазор гул

گفتم که بر نثار تو بادا هزار گل

эй глъзори нози ту бар ман раво буд

ای گلعذار ناز تو بر من روا بود

Ореи раво буд ки бинозад бухори гул

آری روا بود که بنازد بخار گل

Ҳаркаси зи ҳасрати гул рӯй ту ҷони супурд

هرکس ز حسرت گل روی تو جان سپرد

Набӯд аҷаб ки сар занадаш аз мазори гул

نبود عجب که سر زندش از مزار گل

Сад чок карда перҳани хеш аз чаҳ вар

صد چاک کرده پیرهن خویش از چه ور

Гар нест аз гули рухи ту шармсори гул

گر نیست از گل رخ تو شرمسار گل

Дар тарафи боғ дӯш шунидам ки булбулӣ

در طرف باغ دوش شنیدم که بلبلی

Мегуфт бе вафои гул ва бе эътибори гул

میگفت بی‌وفا گل و بی‌اعتبار گل

То бар сафои он бФзоид кунун радиф

تا بر صفای آن بفزاید کنون ردیف

Гирами бмдҳи ҳайдари длдли савори гул

گیرم بمدح حیدر دلدل سوار گل

Шоҳӣ ки бе ишорати лутфаши бглстон

شاهی که بی‌اشارت لطفش بگلستان

Ҳаргизи з хор менашавад ошкори гул

هرگز ز خار می‌نشود آشکار گل

Дар худ чу ёфт ршҳҳӣ аз рангу буии вай

در خود چو یافت رشحهٔی از رنگ و بوی وی

Зонрўи брнк ва буи кунад ифтихори гул

زانرو برنک و بوی کند افتخار گل

Онро ки дил чу лола буд доғдори вай

آنرا که دل چو لاله بود داغدار وی

Бар мақдамаш ҳамеша буд хоксори гул

بر مقدمش همیشه بود خاکسار گل

Ҷамъӣ ки аз маноқиби он шаҳ сухан кунанд

جمعی که از مناقب آن شه سخن کنند

Созад сабо ба маҷлиси эшон нисори гул

سازد صبا به مجلس ایشان نثار گل

Базмӣ ки аз мадоеҳи он шаҳ музайян аст

بزمی که از مدایح آن شه مزین است

Онҷо муайянаст ки ноед бакори гул

آنجا معین است که ناید بکار گل

То ғунча аз насими саҳар ханда мезанад

تا غنچه از نسیم سحر خنده میزند

То ҷилва мекунад бар чашми ҳазор гул

تا جلوه میکند بر چشم هزار گل

Дар пеши халқи бодъдўиш чу хори хор

در پیش خلق بادعدویش چو خار خوار

Чӣанд муҳибаш аз чамани рӯзгори гул

چیند محبش از چمن روزگار گل

Меҳраши сағир аз дили мункири тамаъи мадор

مهرش صغیر از دل منکر طمع مدار

Норустааст ҳеҷ гуҳ аз шӯраи зори гул

نارسته است هیچ‌گه از شوره‌زار گل