Ид ғадир омад ва шуд гоҳи ваҷду ҳол

عید غدیر آمد و شد گاه وجد و حال

Соқӣ биор бода ва аз дили бабри малол

ساقی بیار باده و از دل ببر ملال

Чандеаст боб ҳиҷр биравем шудааст боз

چندیست باب هجر برویم شده است باز

Барбанд аз май ин дар ва бигушо дар висол

بربند از می‌این در و بگشا در وصال

Он бода кун ато ки паии таии роҳи ишқ

آن باده کن عطا که پی طی راه عشق

Аз дасту пои бахтии ҷони бглсди ъқол

از دست و پای بختی جان بگلسد عقال

Онбодаҳ кун карам ки аз он ҳарки маст шуд

آنباده کن کرم که از آن هرکه مست شد

Якбора пой зад басари ҷону малику мол

یکباره پای زد بسر جان و ملک و مال

Он май ба ҷом кун ки срраҳ ба ширнр

آن می‌به جام کن که سرره به شیرنر

Гирад агар банушад аз он ҷуръаии ғизол

گیرد اگر بنوشد از آن جرعهٔی غزال

Он бода ам бубахш ки мӯр ар хӯрд шавад

آن باده‌ام ببخش که مور ار خورد شود

Дар зери пои қудрат ӯ пели поймол

در زیر پای قدرت او پیل پایمال

Борӣ биор бода ки баҳри салои ид

باری بیار باده که بهر صلای عید

Кӯбам ба табли табъ ба номи алии дўол

کوبم به طبل طبع به نام علی دوال

Гӯям дубораи матлаъӣ ва дар мдиҳ ӯ

گویم دوباره مطلعی و در مدیح او

Созами нисори маҷлисёни гавҳари мақол

سازم نثار مجلسیان گوهر مقال

Дар рӯзи ҳашар чун бинмоед алии ҷамол

در روز حشر چون بنماید علی جمال

Гӯйанд аҳли ҳашар ки инаст зулҷалол

گویند اهل حشر که این است ذوالجلال

Оре алӣаст ҷли ҷалолаи худоӣ ро

آری علی است جل جلاله خدای را

Ҳам мазҳари ҷалол ва ҳам ойинаи ҷамол

هم مظهر جلال و هم آئینه جمال

ё мазҳари алъҷоӣб ё Муртазои алӣ

یا مظهر العجائب یا مرتضی علی

эй кунро ҳувияти ту мбдаҳу мол

ای کون را هویت تو مبده و مآل

Ин ҳуҷҷати ягонагии ҳақ буд ки ту

این حجت یگانگی حق بود که تو

Бешабаҳ ва беназирӣ ва бе мислиу бимсол

بی‌شبه و بی‌نظیری و بی‌مثل و بیمثال

Вомонда дар ду марҳалаи нутқи ондўи марҳала

وامانده در دو مرحله نطق آندو مرحله

Мадҳ туасту ҳамди худованди лоязол

مدح تو است و حمد خداوند لایزال

Ҳар ҷӯии фазлро паии сарчашма чун рӯм

هر جوی فضل را پی سرچشمه چون روم

Байнами ббҳри фазл тўош ҳаст иттисол

بینم ببحر فضل تواش هست اتصال

Ва сифат баён намешавад аз садҳазори як

و صفت بیان نمی‌شود از صدهزار یک

Гӯйанд халқи олам агар садҳазори сол

گویند خلق عالم اگر صدهزار سال

Имон агар на дӯстии тест аз чаҳ рӯ

ایمان اگر نه دوستی تست از چه رو

Бе меҳри ту наҷоти хилоиқ буд маҳол

بی‌مهر تو نجات خلایق بود محال

Дар қабру барзахи васфи маҳшари влои ту

در قبر و برزخ وصف محشر ولای تو

Бошад ҷавоби вофеу кофии баҳри суол

باشد جواب وافی و کافی بهر سئوال

Сӯрати пазирад аз ту ҳамеи нутфа дар раҳм

صورت پذیرد از تو همی نطفه در رحم

Онгаҳ ба ишқи ту ба ҷаҳон ёбад интиқол

آنگه به عشق تو به جهان یابد انتقال

Ҷӯёии тест дар ҳамаи умри ҷон ӯ

جویای تست در همه عمر جان او

То гардад аз ту комрўогоаҳи иртиҳол

تا گردد از تو کامرواگاه ارتحال

Бибинанди ошиқони ту пайваста рӯй ту

ببینند عاشقان تو پیوسته روی تو

Бар ошиқи ту мозӣ ва мстқбласт ҳол

بر عاشق تو ماضی و مستقبل است حال

Ҳар давлатии завол ва зиён дорад аз қафо

هر دولتی زوال و زیان دارد از قفا

Ҷузи давлати влои ту кон ҳаст бе завол

جز دولت ولای تو کان هست بی‌زوال

Ғайр аз ҳадиси ишқи ту ҳаргунаи суҳбатӣ

غیر از حدیث عشق تو هرگونه صحبتی

Афсонаасту биҳдаҳи гўӣӣу қилу қол

افسانه است و بیهده‌گوئی و قیل و قال

Ҳар маҷлис аз баёни мдиҳт музайян аст

هر مجلس از بیان مدیحت مزین است

Онҷо кунад фириштаи зи ҷони фарши пурвабол

آنجا کند فرشته ز جان فرش پروبال

Ҷузи онсФоти хос ки махсӯси зоти тест

جز آنصفات خاص که مخصوص ذات تست

Ҳам эзадии сифотӣ ва ҳам Аҳмадии хисол

هم ایزدی صفاتی و هم احمدی خصال

Аз баҳри ҷину инси вдду дому ваҳшу тайр

از بهر جن و انس ودد و دام و وحش و طیر

Густардаии ту рӯзу шубон суфра навол

گستردهٔی تو روز و شبان سفره نوال

Дар амри дайнгар аз ту намеёфтӣ зуҳӯр

در امر دین گر از تو نمی‌یافتی ظهور

Он иҳтимому кӯшишу хунрезӣу ҷидол

آن اهتمام و کوشش و خونریزی و جدال

На аз усӯл буд беоне на аз фурӯъ

نه از اصول بود بیانی نه از فروع

На аз ҳаром буд нишоне на аз ҳалол

نه از حرام بود نشانی نه از حلال

Комил набӯд дайни набӣ бе хилофатат

کامل نبود دین نبی بی خلافتت

Явм алғадир ёфт бФрмони ҳақи камол

یوم الغدیر یافت بفرمان حق کمال

Шоҳои манам сағири ғулом дарат вале

شاها منم صغیر غلام درت ولی

Дорам бас аз набурдани фармонати инфеъол

دارم بس از نبردن فرمانت انفعال

Ҳеҷам бадаст нест магари доман касе

هیچم بدست نیست مگر دامن کسی

Кандар миёнаи ту ва ӯ нест инфисол

کاندر میانه تو و او نیست انفصال

Собири алии шаҳи онкӣ бар раъии анвараш

صابر علی شه آنکه بر رأی انورش

Хуршед кам зама буду ма кам аз ҳилол

خورشید کم زمه بود و مه کم از هلال

Дорад худоӣ бар сари аҳбобу дӯстон

دارد خدای بر سر احباب و دوستان

Пояндаи сояаш ба мақоми алӣу ол

پاینده سایه‌اش به مقام علی و آل