Ало эй ғофил аз ҳоли худ эй бечораи инсонӣ

الا ای غافل از حال خود ای بیچاره انسانی

Каз инсониятат маҳрӯм дорад хуии ҳайвонӣ

که‌ز انسانیتت محروم دارد خوی حیوانی

Гумони крдикаҳи ҳақи зини ҷисму ҷону ақлу ҳушу ҳис

گمان کردی که حق زین جسم و جان و عقل و هوش و حس

Ғараз будаш ҳамин исён ва шаҳватҳои нафсонӣ

غرض بودش همین عصیان و شهوت‌های نفسانی

Бълми дайни раҳмонат чу харпо дар гуласт аммо

به علم دین رحمانت چو خر پا در گل است اما

Саманди арсаи паймоеи гуҳи талбиси шайтонӣ

سمند عرصه پیمایی گه تلبیس شیطانی

Тиз ндон азоб ҳақ фиристӣ ҷои нухуд зон пас

تو زندان عذاب حق فرستی جان خود زان پس

Ки аз зиндон тан осоед ин бечораи зиндонӣ

که از زندانِ تن آساید این بیچاره زندانی

Фиреби донаи ?ути аимрғи қудсии барда аз хотир

فریب دانه‌ات ای مرغ قدسی برده از خاطر

Ки рӯзии ошён будат фарози арши раҳмонӣ

که روزی آشیان بودت فراز عرش رحمانی

Ба ангуштии асали конрои дусади неш аз қафо бошад

به انگشتی عسل کان را دو صد نیش از قفا باشد

Аҷаб маҳрӯм монадӣ аз ҳаловатҳои рӯҳонӣ

عجب محروم ماندی از حلاوت‌های روحانی

Фазояд ақлу дониш ҳар дами атфоли дабистон ро

فزاید عقل و دانش هر دم اطفال دبستان را

Ту охири нестии камтари зи атфоли дабистонӣ

تو آخر نیستی کمتر ز اطفال دبستانی

Бар аҳқи сохт ганҷи гавҳари дониш чаҳ шуд охир

بر احق ساخت گنج گوهر دانش چه شد آخر

Ки зоҳир менагардад аз ту ҷузи осори нодонӣ

که ظاهر می‌نگردد از تو جز آثار نادانی

Ҳамеи хӯни мусулмони михўрии гӯйии мусулмонам

همی خون مسلمان می‌خوری گویی مسلمانم

Мабодои ҳеҷ кофари мубталои ин мусулмонӣ

مبادا هیچ کافر مبتلای این مسلمانی

Сулаймонӣ чу меҷӯӣ паии ҳишмат чаҳ микўшӣ

سلیمانی چو می‌جویی پی حشمت چه می‌کوشی

На охир рафт бар боди фанои тахти сулаймонӣ

نه آخر رفت بر بادِ فنا تخت سلیمانی؟

На охир меравад сӯии сафар ҳар кеҳтару меҳтар

نه آخر می‌رود سوی سفر هر کهتر و مهتر

На охир мекунад зои ӣнҷои гузар ҳар олӣу доне

نه آخر می‌کند ز اینجا گذر هر عالی و دانی

Чу бояд зери гул хуфтан чаҳ фарбеҳи ҷисм ва чаҳ лоғар

چو باید زیر گل خفتن چه فربه جسم و چه لاغر

Чу бояд зинҷҳон рафтан чаҳ дарвешӣ чаҳ султонӣ

چو باید زین جهان رفتن چه درویشی چه سلطانی

Яке бигушоӣ чашми дили бзири пой худ бингар

یکی بگشای چشم دل به زیر پای خود بنگر

Ҳама дастасту поу чашму гӯшу хдўи пешонӣ

همه دست است و پا و چشم و گوش و خدو پیشانی

Тафаҳҳус кун биҷӯ оби бақо онгаҳ бизан ҷомӣ

تفحص کن بجو آب بقا آن‌گه بزن جامی

Ки то ё бе ҳаёти боқии андари олами фонӣ

که تا یا بی‌حیات باقی اندر عالم فانی

Вале бе Хизри азм он макун зеро ки дар зулмат

ولی بی‌خضر عزمِ آن مکن زیرا که در ظلمت

Намоеи роҳи гуми Монӣ ба пушти сади ҳайронӣ

نمایی راه گم مانی به پشت سدِّ حیرانی

зи боду обу хоку оташат бояд гузар кардан

ز باد و آب و خاک و آتشت باید گذر کردن

Чу бо Хизрии раҳеи зингўнаҳи мшглҳои босонӣ

چو با خضری رهی زینگونه مشکل‌ها به آسانی

Бапуш ойинаи длр аз акси ғайр то дар он

بپوش آئینهٔ دل را از عکس غیر تا در آن

Фурӯи тобади зи сад хуршед ба анвори яздоне

فرو تابد ز صد خورشید به انوار یزدانی

Дар о дар ҳалқаи аҳли вло то бар дар қудрат

در آ در حلقهٔ اهل ولا تا بر درِ قدرت

Кунад чархи барин аз баҳри касби ҷоҳи дарбоне

کند چرخ برین از بهر کسبِ جاه دربانی

Бизан дасти талаб бар домани он покдомонон

بزن دست طلب بر دامن آن پاکدامانان

Ки домон худо гардӣдаанд аз покдомонӣ

که دامان خدا گردیده‌اند از پاکدامانی

Мунаввари сози ҷону дили бнўри маҳзари онон

منور ساز جان و دل به نور محضر آنان

Ки аз нур алӣ доранд қалби хеши нӯронӣ

که از نور علی دارند قلب خویش نورانی

Алии он Носири одам , алии он ёвари хотам

علی آن ناصر آدم، علی آن یاور خاتم

Алии он манзари парандагони боли ирфонӣ

علی آن منظر پرّندگان بال عرفانی

Аҷаб кӣ бошад аз ӯ шамъи хури росуи бсўи бурдан

عجب کی باشد از او شمع خور را سو به سو بردن

Ки худ айвони гардуни робд аз рӯзи азали бонӣ

که خود ایوان گردون را بُد از روز ازل بانی

Лисони аллоҳи нотиқ онкӣ шуд куну макони зоҳир

لسان الله ناطق آن که شد کون و مکان ظاهر

БлФз кун чу кард аз лаъли лаб ӯ гавҳари афшонӣ

بلفظ کن چو کرد از لعل لب او گوهر افشانی

Ҷалили алқдри манзурии азими алшأни мамдуҳӣ

جلیل‌القدر منظوری عظیم‌الشأن ممدوحی

Ки маддоҳаш худовандасту мадҳи оёти қуръонӣ

که مداحش خداوند است و مدح آیات قرآنی

Касе ковро худованди ҷаҳон маддоҳ шуд бишк

کسی که‌او را خداوند جهان مداح شد بی‌شک

Ҳамаи заррот олам мекунанд ӯро санои хуоне

همه ذرات عالم می‌کنند او را ثناخوانی

Худои дарсурати инсон кунад номи алии зоҳир

خدا درصورت انسان کند نام علی ظاهر

Дар аинсўрт буд ишқи алии маънии инсонӣ

در این‌صورت بود عشق علی معنی انسانی

Чу андари лайлаи алосрии худои фард бе ҳамто

چو اندر لیلة‌الاسری خدای فرد بی‌همتا

Ҳабиби хўишро дар арш хонд аз баҳри меҳмонӣ

حبیب خویش را در عرش خواند از بهر مهمانی

Ниҳодаш хон бпиш онгоҳ омад аз пас парда

نهادش خوان به پیش آن‌گاه آمد از پس پرده

Буруни дасти алӣ ва кард бо оншоаҳи ҳамхонӣ

برون دست علی و کرد با آن شاه همخوانی

Ало эй ҷуръаи навашон май ишқи алии бодо

الا ای جرعه نوشان می‌ عشق علی بادا

Гуворо бар шумо ин бода ва ин давлати арзонӣ

گوارا بر شما این باده و این دولت ارزانی

Шуморо сабзу хуррам бӯдану икпоӣ рақсидан

شما را سبز و خرم بودن و یکپای رقصیدن

Сазад зеро ки озодед ҳамчун срўбстонӣ

سزد زیرا که آزادید همچون سرو بستانی

Худ аз баҳри ғробони лошаи мурдор май шояд

خود از بهر غرابان لاشهٔ مردار می‌شاید

Шуморо ишқи кул эй андалебони гулистонӣ

شما را عشق کل ای عندلیبان گلستانی

Бимонад бар шумо то ҳамчуи наргиси дидаҳо ҳайрон

بماند بر شما تا همچو نرگس دیده‌ها حیران

Ҳаме рақсид чун гесуии сунбул дар парешоне

همی رقصید چون گیسوی سنبل در پریشانی

Хусӯси имрӯзи комад дар Ғадирихуми бомари ҳақ

خصوص امروز کامد در غدیر خم به امر حق

Бензади Мустафои рӯҳи аломини он пайки раббонӣ

به نزد مصطفی روح‌الامین آن پیک ربانی

Бигуфт эй сарвару срхили халқи аввалу охир

بگفت ای سرور و سر خیل خلق اول و آخر

Ки таъзими ту воҷиб карда ҳақ бар навъи эмеконе

که تعظیم تو واجب کرده حق بر نوع امکانی

Бигир аз канзи махфӣ эй ҳабиби ҳақ кунун парда

بگیر از کنز مخفی، ای حبیب حق کنون پرده

Муъаррифи шӯи ълирои гӯй бо халқи ончии худ доне

معرف شو علی را گوی با خلق آنچه خود دانی

Бзоҳри ҳам хилофати даҳ алиро андари ин манзил

به ظاهر هم خلافت ده علی را اندر این منزل

Казин пас менабояд буд аинмтлб ба пинҳонӣ

که‌زین پس می‌نباید بود این مطلب به پنهانی

Влои Муртазоро арза кун бар ом то хосон

ولای مرتضی را عرضه کن بر عام تا خاصان

Баҳақ ёбанд раҳ зон нур дар ин дайри зулмоне

به حق یابند ره زان نور در این دیر ظلمانی

Буд исломи тани меҳри алии ҷони худ чаҳ кор ояд

بود اسلام تن مهر علی جان خود چه کار آید

Тании тани бғир аз инки ҷон дар он кунад ҷонӣ

تنی تن به غیر از اینکه جان در آن کند جانی

Аз ин ислом ё Аҳмади ғарази ин буд каз маснад

از این اسلام یا احمد غرض این بود که‌ز مسند

Чу бархезӣ алиро бар биҷой хеш бинишонӣ

چو برخیزی علی را بر به جای خویش بنشانی

Фурӯд омад шаҳу гуфтои фурӯди оӣид эй ёрон

فرود آمد شه و گفتا فرود آئید ای یاران

Дар ин манзили шуморо имтиҳонӣ ҳаст ӣмонӣ

در این منزل شما را امتحانی هست ایمانی

Бар омад бар ҷҳози уштурон бо як фалаки рифъат

بر آمد بر جهاز اشتران با یک فلک رفعت

Шаҳаншоҳӣ ки ҳастиро кунад лутфаши нигаҳбонӣ

شهنشاهی که هستی را کند لطفش نگهبانی

Шуданд он қавми сари гарми тамошои ҷамол ӯ

شدند آن قوم سر گرمِ تماشای جمال او

Бидон ҳолат ки урёнони бхўршиди зимистонӣ

بدان حالت که عریانان به خورشید زمستانی

Пас аз ҳамди худои мадҳи алӣ оғоз кард оре

پس از حمد خدا مدح علی آغاز کرد آری

Алиро қадари пайғамбар накӯ донад зи ҳмшонӣ

علی را قدر پیغمبر نکو داند ز همشانی

Гирифтӣ дасти ҳайдарро бадасти онгоҳ бо уммат

گرفتی دست حیدر را به دست آنگاه با امت

Бигуфт ин даст бошад дастёри зоти субҳонӣ

بگفت این دست باشد دستیار ذات سبحانی

Буд ин дасти мисдоқи ядуллоҳи фавқи аидиҳм

بود این دست مصداق یدالله فوق ایدیهم

Ки дар разми шуҷоъон аинсхн гардӣда бурҳонӣ

که در رزم شجاعان این سخن گردیده برهانی

Баннои чарх гардун бошад аз аиндст ва то маҳшар

بنای چرخ گردون باشد از این دست و تا محشر

Буд ин дастро ҳам ихтиёри чархи гирдоне

بود این دست را هم اختیار چرخ گردانی

Агар аиндст аз кори ҷаҳони як лаҳза боз ояд

اگر این دست از کار جهان یک لحظه باز آید

Наад якборагӣ бунёд ҳастӣ рӯ ба вайронӣ

نهد یکبارگی بنیاد هستی رو به ویرانی

Агар аиндст бар одам на оби раҳмати аФшондӣ

اگر این دست بر آدم نه آب رحمت افشاندی

Ҳанузаш ҷисм ва ҷон месӯхт дар нори пушаймонӣ

هنوزش جسم و جان می‌سوخت در نار پشیمانی

Алӣ шуд ёри Нӯҳу ворҳондш аз ғаму меҳнат

علی شد یار نوح و وارهاندش از غم و محنت

Дар онсоът ки шуд киштӣ ӯ дар баҳри тӯфонӣ

در آن ساعت که شد کشتی او در بحر طوفانی

Дигар раҳи дида ёқӯб шуд аз лутф ӯ равшан

دگر ره دیدهٔ یعقوب شد از لطف او روشن

Азизи Мисри гашт аз раҳмат ӯ моҳи канъонӣ

عزیز مصر گشت از رحمت او ماه کنعانی

Халил аз меҳр ӯ маҳфӯз монад аз оташи сӯзон

خلیل از مهر او محفوظ ماند از آتش سوزان

Забеҳи андари мнои ишқ ӯ гардид қурбонӣ

ذبیح اندر منای عشق او گردید قربانی

Кулем аллоҳ аз нури алии ҷусти он яди Байзо

کلیم الله از نور علی جست آن ید بیضا

Масеҳо аз дам ӯ ёфт он анфоси раҳмонӣ

مسیحا از دم او یافت آن انفاس رحمانی

Алӣ нафас манаст ва бевлоиш нест каси ноҷай

علی نفس من است و بی‌ولایش نیست کس ناجی

Чаҳ ҷинӣ ва чаҳ инсӣ ва чаҳ кайвонӣ чаҳ кайҳонӣ

چه جنی و چه انسی و چه کیوانی چه کیهانی

Ҳар онкасро манам мавлои алӣ ӯро буд мавло

هر آن‌کس را منم مولا علی او را بود مولا

Алӣ бошад пас аз ман ношири аҳкоми фарқоне

علی باشد پس از من ناشر احکام فرقانی

Ҳамеи таъкӣди меҳри Муртазо оншоаҳ кард аммо

همی تأکید مهر مرتضی آن شاه کرد اما

Фузуд он рӯбаҳонро кини дил бо шери яздоне

فزود آن روبهان را کین دل با شیر یزدانی

Ҳрксрои бнўр Муртазо шуд қалбу ҷони равшан

هرکس را به نور مرتضی شد قلب و جان روشن

Ҷузи он каш буд қалби бўзрӣу ҷони салмонӣ

جز آن که‌ش بود قلب بوذری و جان سلمانی

Аҷаби кондиўи хўомт раҳо карданд Хизр аз каф

عجب کان دیوخو امت رها کردند خضر از کف

Худ афканданд андари дом дадҳои биёбоне

خود افکندند اندر دام ددهای بیابانی

Ало то дар Бадахшони тобиши хуршед дар маъдан

الا تا در بدخشان تابشِ خورشید در معدن

Падед аз санг қобил оварад лаъли бадахшонӣ

پدید از سنگ قابل آورد لعل بدخشانی

Адуии Муртазоро бо дрх чун каҳрабои асФр

عدوی مرتضی را باد رخ چون کهربا اصفر

Муҳиби хонадонро бо дрх чун лаъли румонӣ

محب خاندان را باد رخ چون لعل رمانی

Ало эй боби шаҳри илми Аҳмади аикаҳи ҷбрилт

الا ای باب شهر علم احمد ای که جبریلت

Кунад бар дар баъунвонии гдоӣии ҳалқаи ҷанбоне

کند بر در به‌عنوان گدائی حلقه جنبانی

Худояши хондаи ҳаркасро ту хуоне бар дар эҳсон

خدایش خوانده هرکس را تو خوانی بر در احسان

Худояши рондаи ҳаркасро ту аз даргоҳи худ ронӣ

خدایش رانده هرکس را تو از درگاه خود رانی

Дар авсофи ту такрори қўоФӣ гар равад шояд

در اوصاف تو تکرار قوافی گر رود شاید

Ки хинги нутқи вогири дънон аз гарми ҷавлонӣ

که خنگ نطق واگیر دعنان از گرم جولانی

Сағири он Рӯсияи клб дарат кандар гуҳ ва бе гуҳ

صغیر آن رو سیه کلب درت کاندر گه و بی‌گه

Саги нафасаши дарди домони ҷон аз тези дандонӣ

سگ نفسش درَد دامان جان از تیز دندانی

Ҳаме хоҳад ту эй шери худои срҳлқаҳи мардон

همی خواهد تو ای شیر خدا سرحلقهٔ مردان

зи ?чанаки аински хўонхўораҳаш аз лутфи бурҳонӣ

ز چنک اینسک خوانخواره‌اش از لطف برهانی

Дигар аҳвол ӯро неи забону неи қалам бояд

دگر احوال او را نی زبان و نی قلم باید

Ки ҳам ногуфта майдонӣ ва ҳам нанавиштаи михўонӣ

که هم ناگفته می‌دانی و هم نَنْوشته می‌خوانی