Аз ғам зулфат надонам дӯш бар ман чун гузашт

از غم زلفت ندانم دوش بر من چون گذشت

ӣнқадар донам ки дӯди оҳам аз гардуни гузашт

اینقدر دانم که دود آهم از گردون گذشت

Гар бигӯям шамае аз он ҷигарҳо хӯн шавад

گر بگویم شمه ای از آن جگرها خون شود

Ончӣ бе лаъли лабат бар аиндли пурхӯни гузашт

آنچه بی لعل لبت بر ایندل پرخون گذشت

Битў бигузашт ончии аилилои ҷон бар ман шабӣ

بیتو بگذشت آنچه ایلیلای جان بر من شبی

Дар тамом умр натавон гуфт бар маҷнӯни гузашт

در تمام عمر نتوان گفت بر مجنون گذشت

Паст шуд шамшоду коҷам дар чамани пеши назар

پست شد شمشاد و کاجم در چمن پیش نظر

Дар замирам чун хаёли он қадри мавзуни гузашт

در ضمیرم چون خیال آنقدر موزون گذشت

Шарбат васласт ошиқро давои дарду бас

شربت وصلست عاشق را دوای درد و بس

Зонка ӣнҷои кор аз суқроту афлотӯни гузашт

زانکه اینجا کار از سقراط و افلاطون گذشت

Ҳар касе ганҷи қаноати ҷусту истиғнои табъ

هر کسی گنج قناعت جست و استغنای طبع

Дар ҳақиқати давлаташ аз давлати қоруни гузашт

در حقیقت دولتش از دولت قارون گذشت

Ҷуз муҳӣтат менахонам дигар эй чашми сағир

جز محیطت می‌نخوانم دیگر ای چشم صغیر

Зон ки унвони ту аз Сайҳун ва аз Ҷайҳуни гузашт

زان که عنوان تو از سیحون و از جیحون گذشت