Дар рӯй ин замин ки туе сад ҳазорҳо

در روی این زمین که تویی صد هزارها

Пеш аз ту бӯдаанд ба шаҳр ва диёрҳо

پیش از تو بوده اند به شهر و دیارها

Бар пайкари сипеду сиёҳи башари басӣ

بر پیکر سپید و سیاه بشر بسی

Ин меҳру моҳи тофтаи лайлу нҳорҳо

این مهر و ماه تافته لیل و نهارها

Баси сими тани муқӣми сароҳои зарнигор

بس سیم تن مقیم سراهای زرنگار

Комрўз хуфтаанд ба хоки мазорҳо

کامروز خفته اند به خاک مزارها

Баси кохи мунҳадим шудаи бинии зи хӯни дил

بس کاخ منهدم شده بینی ز خون دل

Аҷзои он параст зи нақш ва нигорҳо

اجزای آن پر است ز نقش و نگارها

Гули срзнд ба ранги рухи глрхони зи гул

گل سرزند به رنگ رخ گلرخان ز گل

Рухи зери гули наҳуфтаи зи баси глъзорҳо

رخ زیر گل نهفته ز بس گلعذارها

Аз сарвҳои нози мисоли сеӣ қадон

از سروهای ناز مثال سهی قدان

Гӯйии замонаи сохта дар ҷӯйборҳо

گویی زمانه ساخته در جویبارها

Баси базми айши гашти сияҳи пӯшу мутрибон

بس بزم عیش گشت سیه پوش و مطربان

Доданд ҷои худ ҳама бар сӯгворҳо

دادند جای خود همه بر سوگوارها

Бас мегусору соқии маҳваш ки ҳеҷ нест

بس میگسار و ساقی مهوش که هیچ نیست

Ҳарфии зи соқӣу асар аз мигсорҳо

حرفی ز ساقی و اثر از میگسارها

ё ллъҷб ки дар талаби ду гази кафан

یا للعجب که در طلب دو گز کفن

Бошад ҳамеша байни башаргир ва дорҳо

باشد همیشه بین بشرگیر و دارها

Донанд фонӣаст ҷаҳон ва барои он

دانند فانی است جهان و برای آن

Бар по ҳаме кунанд сафи кори зорҳо

بر پا همی کنند صف کار زارها

Баси шаҳриёри қодиру султони муқтадир

بس شهریار قادر و سلطان مقتدر

Рафтанд ва рафт аз кафашони иқтидорҳо

رفتند و رفت از کفشان اقتدارها

Баси кордон ки дар ивази пешрафти кор

بس کاردان که در عوض پیشرفت کار

Худ музмаҳил шуданд дар анҷоми корҳо

خود مضمحل شدند در انجام کارها

Баси ширгирҳо ки зи ҳам шерашон дарид

بس شیرگیرها که ز هم شیرشان درید

Сайёдҳо шуданд шикори шикорҳо

صیادها شدند شکار شکارها

Шӯи росткор ва дар ду ҷаҳон бош растгор

شو راستکار و در دو جهان باش رستگار

Гаштанди растгори чунин растгорҳо

گشتند رستگار چنین رستگارها

Кун сарфи хизмати дгарони рӯзгори хеш

کن صرف خدمت دگران روزگار خویش

Бо номи неки зиндаи бимони рӯзгорҳо

با نام نیک زنده بمان روزگارها

Ғофил машав сағири зи дарҳо ки суфта анд

غافل مشو صغیر ز درها که سفته اند

Аз баҳри ҳӯшёрии мо ҳӯшёрҳо

از بهر هوشیاری ما هوشیارها