Ҳаҷаи қоим ки ҷбрили амин дарбон ӯст

حجه قائم که جبریل‌امین دربان اوست

ӯ ба фармони худоу чарх дар фармон аст

او به فرمان خدا و چرخ در فرمان است

Матлаъи фаҷрӣ ки бодаш ҳар дам аз мо сад салом

مطلع فجری که بادش هر دم از ما صد سلام

Ҳаҷаи асрӣ ки ҳам волъср андарашон ӯст

حجه عصری که هم والعصر اندرشان اوست

Осмонаш хон ҷӯаду хосу омаши резаи хор

آسمانش خوان جود و خاص و عامش ریزه خوار

Меҳру маро хоҳӣ ар донеи ду қурс аз хон ӯст

مهر و مه را خواهی ار دانی دو قرص از خوان اوست

Чором ва ҳафт абро шайхи тазвиҷу талоқ

چارام و هفت اب را شیخ تزویج و طلاق

Се влдрои парвариш дар доман эҳсон ӯст

سه ولدرا پرورش در دامن احسان اوست

эй хушо даврон ӯ ҳарчанд даври рӯзгор

ای خوشا دوران او هرچند دور روزگار

зи ибтидо то интиҳо чун бенгарӣ даврон ӯст

ز ابتدا تا انتها چون بنگری دوران اوست

Якка то зи арсаи эҷод кин гӯии фалак

یکه تا ز عرصهٔ ایجاد کاین گوی فلک

То абад дар гардиш аз як латма чавгон ӯст

تا ابد در گردش از یک لطمه چوگان اوست

Шоҳи айвони ълўўшон ки худ арши ъло

شاه ایوان علووشان که خود عرش علا

Бо улувва қадари аднии поя айвон ӯст

با علو قدر ادنی پایه ایوان اوست

То наёяд кӣ равад зулм аз ҷаҳон эй адли хоҳ

تا نیاید کی رود ظلم از جهان ای عدل خواه

Адл аз девон чаҳ хоҳии адл дар девон ӯст

عدل از دیوان چه خواهی عدل در دیوان اوست

Файз бепоён мбдء мерасад мутлақи буи

فیض بی پایان مبدء میرسد مطلق بوی

Вончаҳ бар ҳар кас расад аз лутф бепоён ӯст

وانچه بر هر کس رسد از لطف بی پایان اوست

Хуши бФрдои ҷазо аз лағзиш по эминаст

خوش بفردای جزا از لغزش پا ایمنست

Ҳар киро даст влоам рӯз бар домон ӯст

هر که را دست ولا‌ام روز بر دامان اوست

Хуши турои клб дар худ хонд аз шафқати сағир

خوش ترا کلب در خود خواند از شفقت صغیر

Ҳуҷҷатаи қоим ки ҷбрилам йен дарбон ӯст

حجته قائم که جبریل‌ام ین دربان اوست