Ҷустами суроғи дили зи сабо зон хабар надошт

جستم سراغ دل ز صبا زان خبر نداشت

Гуё ба турраи ту сабои ҳам гузар надошт

گویا به طرهٔ تو صبا هم گذر نداشت

Дар сар ҳар он ҳаво ки маро буд шуд бадар

در سر هر آن هوا که مرا بود شد بدر

Ишқи ту буд каз сари ман даст барнадошт

عشق تو بود کز سر من دست برنداشت

Гар як назари фузуни бтўи нанамуда дида ам

گر یک نظر فزون بتو ننموده دیده‌ام

Ин шуд сабаб ки тоби нигоҳ дигар надошт

این شد سبب که تاب نگاه دگر نداشت

Гӯйанд бўолбшри бФроқ чунон гирист

گویند بوالبشر بفراق چنان گریست

Гуё хабари з рӯй ту зебо писар надошт

گویا خبر ز روی تو زیبا پسر نداشت

Дардаши ҳамин басаст ки аҳл назар набӯд

دردش همین بس است که اهل نظر نبود

Онкў бар офтоби ҷамолат назар надошт

آنکو بر آفتاب جمالت نظر نداشت

эй олами офтоби маро буд ҷилва ҳо

ای عالم آفتاب مرا بود جلوه ها

Вақте ки осмони ту шамс ва қамар надошт

وقتی که آسمان تو شمس و قمر نداشت

Умрии тамоми кори дилам буд ошиқӣ

عمری تمام کار دلم بود عاشقی

Айбаш макун ки ғмздаҳи дигар ҳунар надошт

عیبش مکن که غمزده دیگر هنر نداشت

Аввал агар ки теша охир задӣ дигар

اول اگر که تیشهٔ آخر زدی دگر

Як умр кӯҳ кун ба ҷаҳон дардисар надошт

یک عمر کوه کن به جهان دردسر نداشت

Дар роҳи ишқи хавф ва хатарҳо буд сағир

در راه عشق خوف و خطرها بود صغیر

Таии ин раҳ он намӯд ки хуб аз хатар надошт

طی این ره آن نمود که خوف از خطر نداشت