Танҳо ситамати баҳри ман эй моҳ ҷабин аст

تنها ستمت بهر من ای ماه جبین است

ё бо ҳама беМеҳрӣу ойини ту ин аст

یا با همه بی‌مهری و آئین تو این است

Кӯтоҳ намӯд аз ҳамаи ҷои дасти хаёлам

کوتاه نمود از همه جا دست خیالم

Болои баландат ки балои дил ва дайн аст

بالای بلندت که بلای دل و دین است

Дар зулмати зулфи ту дил Хизр шавад гум

در ظلمت زلف تو دل خضر شود گم

Аз бскаҳи шикан дар шикану чин сирчин аст

از بسکه شکن در شکن و چین سرچین است

Ин зулф сиёҳаст бар он рӯй чу хуршед

این زلف سیاه است بر آن روی چو خورشید

ё рӯз ба шаби куфри босалом қарин аст

یا روز به شب کفر باسلام قرین است

То онкии магари раҳ ба даҳони ту баради дил

تا آنکه مگر ره به دهان تو برد دل

Ъмристкаҳ чун холи лабат гӯша нишин аст

عمریستکه چون خال لبت گوشه نشین است

Аз кӯии худ эй дӯсти мронми сӯии ҷинат

از کوی خود ای دوست مرانم سوی جنت

Бе рӯй туам кӣ сари фирдавс барин аст

بی روی توام کی سر فردوس برین است

Икзраҳи марои кор ба хуршед фалак нест

یکذره مرا کار به خورشید فلک نیست

Хуршед ман инаст ки бар рӯй замин аст

خورشید من اینست که بر روی زمین است

Икдм наравад умр ки беғусса нишинам

یکدم نرود عمر که بی غصه نشینم

То рафтаи ғам аз дили ғами дигар ба камӣн аст

تا رفته غم از دل غم دیگر به کمین است

Хуши дори сағири ончӣ ки пеш оядат охир

خوش دار صغیر آنچه که پیش آیدت آخر

То чанд тавон гуфт чунонаст ва чунин аст

تا چند توان گفت چنانست و چنین است