Гар набинам рӯзии он меҳри ҷаҳони афрӯз ро

گر نبینم روزی آن مهر جهان افروز را

Тиратар аз шаб бибинад чашми ман он рӯз ро

تیره تر از شب ببیند چشم من آن روز را

Дил ба шавқи тир мижгонаш кашад аз дидаи сар

دل به شوق تیر مژگانش کشد از دیده سر

То магар гардад ҳадафи он новаки дили дуз ро

تا مگر گردد هدف آن ناوک دل دوز را

Хост то халқи ҷаҳонаши банда фармон шаванд

خواست تا خلق جهانش بندهٔ فرمان شوند

Зон худояш дод ин ҳасани ҷаҳони афрӯз ро

زان خدایش داد این حسن جهان افروز را

Шуд сари нолоиқами хоки раҳи пери Муғон

شد سر نالایقم خاک ره پیر مغان

Ахтари масъӯди байну толеъи фирӯз ро

اختر مسعود بین و طالع فیروز را

Доимам дар нестӣ рағбат фазояд ончнонк

دایمم در نیستی رغبت فزاید آنچنانک

Ҳирс афзоед ҳариси симу зарандӯз ро

حرص افزاید حریص سیم و زراندوز را

Чанг аз ман ёд дорад ин хурӯши дилхарош

چنگ از من یاد دارد این خروش دلخراش

Неи з ман омӯхта ин нолаи ҷони сӯз ро

نی ز من آموخته این نالهٔ جان سوز را

Кас ба олам кӣ шавад устод дар кории сағир

کس به عالم کی شود استاد در کاری صغیر

То накӯ шуд хизмати устоди коромӯз ро

تا نکو شد خدمت استاد کارآموز را