Магузор инки рози дилат бар забон расад

مگذار اینکه راز دلت بر زبان رسد

Гар бар забон расед бигӯаш ҷаҳон расад

گر بر زبان رسید بگوش جهان رسد

Раҳ бар зиён бабанду забонро нигоҳдор

ره بر زیان ببند و زبان را نگاهدار

Бар шамъ ҳар зиён ки расад аз забон расад

بر شمع هر زیان که رسد از زبان رسد

Доне ки ҳоли рӯҳ чаҳ бошад зи баъди мрк

دانی که حال روح چه باشد ز بعد مرک

Мурғии қафаси шикаста ки бар ошён расад

مرغی قفس شکسته که بر آشیان رسد

Вомондаи гони қофиларо ғӯл раҳ занад

وامانده گان قافله را غول ره زند

Он раҳрав эминаст ки бар корвон расад

آن رهرو ایمن است که بر کاروان رسد

Булбул ба навбаҳор аз он дар тараннум аст

بلبل به نوبهار از آن در ترنم است

Каз васли гул ба коми дил нотавон расад

کز وصل گل به کام دل ناتوان رسد

Гул дар табассумаст ки аз гулбуни мурод

گل در تبسم است که از گلبن مراد

Баррагӣ начида булбули шайдо хазон расад

برگی نچیده بلبل شیدا خزان رسد

То зинда Эй махӯр ғами рӯзӣ ки чун танур

تا زنده ای مخور غم روزی که چون تنور

Бозаст то даҳони ту ҳам бар ту нон расад

باز است تا دهان تو هم بر تو نان رسد

Хуши хоҳи баҳри ғайри сғиро ки аз худоӣ

خوش خواه بهر غیر صغیرا که از خدای

Хоҳӣ ҳар ончии баҳри касон бар ту он расад

خواهی هر آنچه بهر کسان بر تو آن رسد