Хоҷаро гӯй ки аз зери замин ёд кунад

خواجه را گوی که از زیر زمین یاد کند

ӣнҳама рӯй замини баҳр ки обод кунад

اینهمه روی زمین بهر که آباد کند

Дили вайрон шудаиро кунад ар каси таъмир

دل ویران شدهٔی را کند ار کس تعمیر

Ҳаст беҳтари зи ду сад хона ки бунёд кунад

هست بهتر ز دو صد خانه که بنیاد کند

Ҳар ки хоҳад дилаш аз қайди ғам озод шавад

هر که خواهد دلش از قید غم آزاد شود

Боядаш то дилӣ аз қайди ғам озод кунад

بایدش تا دلی از قید غم آزاد کند

Ҳеҷ донеи чаман аз чист чунин хурраму шод

هیچ دانی چمن از چیست چنین خرم و شاد

Баҳр онаст ки дилҳои ҳазин шод кунад

بهر آنست که دلهای حزین شاد کند

Аикаҳи талхии ксонхўоҳӣу ширинии хеш

ایکه تلخی کسانخواهی و شیرینی خویش

Бохабари шӯ ки фалак бо ту чу Фарҳод кунад

باخبر شو که فلک با تو چو فرهاد کند

Хам нагардад қадаш аз бори маломат чун ток

خم نگردد قدش از بار ملامت چون تاک

Ростии пешаи худ ҳар ки чу шамшод кунад

راستی پیشهٔ خود هر که چو شمشاد کند

Онкӣ аз моли касон хона биёрост сағир

آنکه از مال کسان خانه بیاراست صغیر

Чун чроғист ки равшани барра бод кунад

چون چراغیست که روشن بره باد کند