Шудаи гуми дилам ки аз ҳиҷр чу лола доғ дорад

شده گم دلم که از هجر چو لاله داغ دارد

Бчнини нишони азизон ки дилӣ суроғ дорад

بچنین نشان عزیزان که دلی سراغ دارد

зи шароб соқӣам шаби дил ва ҷон бирақсам д

ز شراب ساقی‌ام شب دل و جان برقص‌ام د

Мутаҳайирам ки ин шӯх чаҳ дар аёғ дорад

متحیرم که این شوخ چه در ایاغ دارد

Бар ишқ мешавад маҳви чароғи ақли оре

بر عشق میشود محو چراغ عقل آری

Бар офтоби равшан чаҳ баҳо чароғ дорад

بر آفتاب روشن چه بها چراغ دارد

Макунед ҷузи зи ҷонон бар ман ҳадиси ёрон

مکنید جز ز جانان بر من حدیث یاران

Ки зи ғайри дӯсти ошиқи бҷҳон фироқ дорад

که ز غیر دوست عاشق بجهان فراغ دارد

Руху қоматаши дили ман чу бидид чашми рағбат

رخ و قامتش دل من چو بدید چشم رغبت

На ба моҳи осмон ва на басар ва боғ дорад

نه به ماه آسمان و نه بسر و باغ دارد

Чу ман ар на ошиқонанд лабу изор ӯ ро

چو من ار نه عاشقانند لب و عذار او را

з чаҳ ғунча хўнҷкр шуд з чаҳ лола доғ дорад

ز چه غنچه خونجکر شد ز چه لاله داغ دارد

Хати сабзи ёр дидааст сағир ва то қиёмат

خط سبز یار دیده است صغیر و تا قیامت

На хаёли сайри боғ ва на ҳавоӣ роғ дорад

نه خیال سیر باغ و نه هوای راغ دارد