Барафкан парда то хуршеди тобон аз само уфтад

برافکن پرده تا خورشید تابان از سما افتد

Хиромони шӯи дамӣ то сарв дар бустони з по уфтад

خرامان شو دمی تا سرو در بستان ز پا افتد

Сабо бар ҳам мазан чини сари зулфаш ки митрсм

صبا بر هم مزن چین سر زلفش که میترسم

Хутан вайрон шавад ошӯб дар шаҳр хто уфтад

ختن ویران شود آشوب در شهر ختا افتد

Шунидам он парӣ аз шаҳри худ азм сафар дорад

شنیدم آن پری از شهر خود عزم سفر دارد

Чаҳ хўшбошди гузори маҳмилаш дар шаҳр мо уфтад

چه خوشباشد گذار محملش در شهر ما افتد

Дилам то дид он чоҳи зи нхдону хами гесу

دلم تا دید آن چاه ز نخدان و خم گیسو

Чу Юсуфи гуҳи бчоаҳу гуҳи бзндон бало уфтад

چو یوسف گه بچاه و گه بزندان بلا افتد

Насозам қибла то аз тоқи миҳроби ду абрӯяш

نسازم قبله تا از طاق محراب دو ابرویش

Намози ман куҷои мақбули даргоҳ худо уфтад

نماز من کجا مقبول درگاه خدا افتد

Сияҳ шуд рӯзгорам чун хаташ аз ҳасрати холаш

سیه شد روزگارم چون خطش از حسرت خالش

Ки бояд ҷои ҳиндӯ бар лаби об бақо уфтад

که باید جای هندو بر لب آب بقا افتد

Сағир аз баҳр дидораш нишинад бар сари роҳаш

صغیر از بهر دیدارش نشیند بر سر راهش

Буд коншоаҳи хубонро назари сӯй гадо уфтад

بود کانشاه خوبان را نظر سوی گدا افتد