Ёр бе пардаи абаси пардаи з ориз накушояд

یار بی پرده عبث پرده ز عارض نگشاید

Рӯнамои ҷони талабад то надиҳӣ рух нанамояд

رونما جان طلبد تا ندهی رخ ننماید

Аз вафо ном мабар дар бар он шӯх ки бо вай

از وفا نام مبر در بر آن شوخ که با وی

Ҳар чаҳ меҳр ту шавад беш ҷафояши бФзоид

هر چه مهر تو شود بیش جفایش بفزاید

Лоф аз ақлу дилу дайн бар он ма натавон зад

لاف از عقل و دل و دین بر آن مه نتوان زد

Ки бики ғамзаи чашми сияҳи ин ҳар се рибоед

که بیک غمزهٔ چشم سیه این هر سه رباید

Ҳар нафас май талабами коми худ аз ёру лекин

هر نفس می‌طلبم کام خود از یار و لیکن

Тарсами охири нафасам дар иваз ком барояд

ترسم آخر نفسم در عوض کام برآید

Мнкаҳ дар ишқи туами хӯни ҷигари об вузӯ шуд

منکه در عشق توام خون جگر آب وضو شد

Ҷузи бмҳроби ду абрӯии туам саҷда набояд

جز بمحراب دو ابروی توام سجده نباید

Нест инсоф ки ёри дгарӣ бар ту гузинам

نیست انصاف که یار دگری بر تو گزینم

Ки буд дар ту зи ҳасани ончии туро бояд ва шояд

که بود در تو ز حسن آنچه ترا باید و شاید

Шаби ғами рӯзи ҷунуни зод барои ту сғиро

شب غم روز جنون زاد برای تو صغیرا

наменадонам дигар аи йени рӯз барои ту чаҳ зояд

می ندانم دگر ا ین روز برای تو چه زاید