Дил ончӣ дошт дар бар дилбар ниёз кард

دل آنچه داشت در بر دلبر نیاز کرد

Нозам ба ҳимматаш ки маро сарфароз кард

نازم به همتش که مرا سرفراز کرد

Як бӯса зон ду лаъли бсди ҷон баробар аст

یک بوسه زان دو لعل بصد جان برابر است

Алҳақ ки ҷой дошт бмо ҳар чаҳ ноз кард

الحق که جای داشت بما هر چه ناز کرد

Нозам ба нуқтаи даҳан ӯ ки бе сухан

نازم به نقطهٔ دهن او که بی سخن

Аз ҳаст ва нест бар дили ман кашф роз кард

از هست و نیست بر دل من کشف راز کرد

Пар гаштааст шаҳри зи девонаи он парӣ

پر گشته است شهر ز دیوانه آن پری

Гўӣии гиреҳи зи силсилаи зулф боз кард

گوئی گره ز سلسلهٔ زلف باز کرد

Ошиқ ба кори хеши дамӣ во наме расад

عاشق به کار خویش دمی وا نمی‌رسد

Маҳмӯди умри худ ҳамаи сарф Аёз кард

محمود عمر خود همه صرف ایاز کرد

Бар ёди чашму абрӯии дилдор буду бас

بر یاد چشم و ابروی دلدار بود و بس

Ориф агар ки хӯрд май вагар намоз кард

عارف اگر که خورد می ‌و گر نماز کرد

Зоҳиди зи ман ҳамеи дил ва дайн хоҳад ин гадо

زاهد ز من همی دل و دین خواهد این گدا

Бингар ки даст дар бар муфлис дароз кард

بنگر که دست در بر مفلس دراز کرد

Рӯи чораи ҷӯй эй дили бечора аз алӣ

رو چاره جوی ای دل بیچاره از علی

Боист чораро талаб аз чора соз кард

بایست چاره را طلب از چاره ساز کرد

Шоҳӣ ки дод бандагии худ чу бар сағир

شاهی که داد بندگی خود چو بر صغیر

Якборааш з ҳар ду ҷаҳон бениёз кард

یکباره‌اش ز هر دو جهان بی نیاز کرد