Онкӣ аз даврӣ ӯ дидаи мо дарё буд

آنکه از دوری او دیدهٔ ما دریا بود

Давр будем аз ӯ мо ва худ ӯ бомо буд

دور بودیم از او ما و خود او باما بود

Солҳо ташна бимонадем ва дар ин буд аҷаб

سالها تشنه بماندیم و در این بود عجب

Ки зи мо икдўи қадам то блби дарё буд

که ز ما یک-دو قدم تا به لب دریا بود

Пеш аз он каз ҳарам ва дайр гузоранд банно

پیش از آن کز حرم و دیر گذارند بنا

Дили ман дар хами зулфи санамии тарсо буд

دل من در خم زلف صنمی ترسا بود

Дӯш дар хоб бидидам ки баромади хуршед

دوش در خواب بدیدم که برآمد خورشید

Асараш дидани рухсори ту маи симо буд

اثرش دیدن رخسار تو مه سیما بود

Фош шуд ишқи ниҳонами ҳамаи ҷо дар бар халқ

فاش شد عشق نهانم همه جا در بر خلق

Чаканами ҳоли дил аз ранги рухами пайдо буд

چه کنم حالِ دل از رنگ رخم پیدا بود

Лиззати умр касе барад ки ҳамчун лола

لذّت عمر کسی برد که همچون لاله

Бчмн дар ҳамаи умри қадаҳи паймо буд

بچمن در همهٔ عمر قدح پیما بود

Азлат он дошт ки дар дори ҷаҳон бо танҳо

عزلت آن داشت که در دار جهان با تنها

Тан ӯ дошт ҳамеи инсу дилаш танҳо буд

تن او داشت همی انس و دلش تنها بود

Сухани зоҳид агар дар дили мо ҷо нагирифт

سخن زاهد اگر در دل ما جا نگرفت

Ҷой дорад ки ҳамаи биҳдаҳу биҷо буд

جای دارد که همه بیهده و بیجا بود

Пер майхона бинозам ки гадоӣ дар ӯ

پیر میخانه بنازم که گدای در او

Синааш матлаъ нурӣаст ки дар сино буд

سینه اش مطلع نوریست که در سینا بود

Сари ман хоки раҳи он ки ба сари дили ман

سر من خاک ره آن که به سرِّ دلِ من

Пештар зонка бигӯям сухании доно буд

پیشتر زانکه بگویم سخنی دانا بود

Малико ғарра машав молики мулкӣ ки турост

ملکا غره مشو مالک ملکی که تراست

Гуҳи Фаридуну гуҳи Искандару гуҳи доро буд

گه فریدون و گه اسکندر و گه دارا بود

Ҷом бигирифтӣ ва додӣ бъўзи ҷомаи сағир

جام بگرفتی و دادی بعوض جامه صغیر

Шодмон бош ки суди ту дар ин савдо буд

شادمان باش که سود تو در این سودا بود