Ғами ишқат на ҳамин қасди дил ва ҷонам кард

غم عشقت نه همین قصد دل و جانم کرد

Ки раҳ ақл заду рахна ба имонам кард

که ره عقل زد و رخنه به ایمانم کرد

Моти худ сохт маро чун ки бмънӣ нагарм

مات خود ساخت مرا چون که به معنی نگرم

Онкӣ дар сӯрати зебои ту ҳайронам кард

آن‌که در صورت زیبای تو حیرانم کرد

Ҳамчуи паргор ки дар доира саргардонаст

همچو پرگار که در دایره سرگردانست

Нуқтаи холи ту саргашта давронам кард

نقطهٔ خال تو سرگشته دورانم کرد

Бо чаҳ ташбеҳ кунам лоғарии худ ки ғамат

با چه تشبیه کنم لاغری خود که غمت

Он чаҳ аз заъф наёяд баназар онам кард

آن چه از ضعف نیاید، به نظر آنم کرد

Хотами лаъли ту дар дасти хаёлам чу фитод

خاتم لعل تو در دست خیالم چو فتاد

Мӯр будам ба заъифӣ ва сулаймонам кард

مور بودم به ضعیفی و سلیمانم کرد

Дӯш дар маҷмаъи ушшоқ ба ман боди сабо

دوش در مجمع عشاق به من باد صبا

Бўӣӣ аз зулф ту оварад ва парешонам кард

بوئی از زلف تو آورد و پریشانم کرد

Баҳри ман софӣу равшани дилӣу покии бас

بهر من صافی و روشن دلی و پاکی بس

Чаҳ ғам ар ишқи ту чун оина урёнам кард

چه غم ار عشق تو چون آینه عریانم کرد

Мизбони азал алҳақ ба ман икром намӯд

میزبان ازل الحق به من اکرام نمود

Ки сар хон ғами ишқи ту меҳмонам кард

که سر خوان غم عشق تو مهمانم کرد

Магарати роҳи бдрё буд эй чашмаи чашм

مگرت راه به دریا بود ای چشمهٔ چشم

Ки бики чашм задани сайли ту вайронам кард

که به یک چشم‌ زدن سیل تو ویرانم کرد

Пеш аз ин буд маро қуфл хамӯшӣ бидиҳон

پیش از این بود مرا قفل خموشی به دهان

Он ғизоли ҳарами ҳасан ғзлхўонм кард

آن غزال حرم حسن غزل‌خوانم کرد

з чаҳ рӯи рояти рифъат ба хур осон назанам

ز چه رو رایت رفعت به خور آسان نزنم

Ки худои хок дар шоҳ хуросонам кард

که خدا خاک در شاه خراسانم کرد

То абади дасти ману домани он шоҳи сағир

تا ابد دست من و دامن آن شاه صغیر

Каз азал ӯ гуҳари файз бдомонм кард

کز ازل او گهر فیض به دامانم کرد