Шаҳон ки молики авранг ва соҳиб тоҷанд
شهان که مالک اورنگ و صاحب تاجند
Чу нек дарнигарӣ бар фақир муҳтоҷанд
چو نیک در نگری بر فقیر محتاجند
Ғуломи давлати фақрам агарчӣ даравишон
غلام دولت فقرم اگرچه درویشان
Ба тири таънаи халқ замона омоҷанд
به تیر طعنه خلق زمانه آماجند
Замонаи ист ки мардум бқсд якдигаранд
زمانه ایست که مردم بقصد یکدیگرند
Чу лашгарӣ ки муҳайёии қатл ва тороҷанд
چو لشگری که مهیای قتل و تاراجند
Дилами бмлки вуҷӯдам шаҳасту ақли вазир
دلم بملک وجودم شه است و عقل وزیر
Бҳрбгоаҳи адуи хайли оҳами аФўоҷнд
بحربگاه عدو خیل آهم افواجند
Фидоӣ сӯхтагонӣ шавам ки бо лаби хшг
فدای سوختگانی شوم که با لب خشگ
Кунанд алътшу хеш баҳр маввоҷанд
کنند العطش و خویش بحر مواجند
намекунанд яқин бар висоли ёри ағёр
نمی کنند یقین بر وصال یار اغیار
Чунонкии баҳри набӣ мункирон миъроҷанд
چنانکه بهر نبی منکران معراجند
Талаби зи Аҳмаду олаши тариқи ҳақи к-эйашон
طلب ز احمد و آلش طریق حق کایشان
Барои хайли русул ҳодӣон минҳоҷанд
برای خیل رسل هادیان منهاجند
Сағир ёфт бадали равшанӣ аз он анвор
صغیر یافت بدل روشنی از آن انوار
Ки базми куну маконро Сироҷи вҳоҷнд
که بزم کون و مکان را سراج وهاجند