Надиҳӣ коми маро аз лаби хандон то чанд

ندهی کام مرا از لب خندان تا چند

Ташнаи монами блби чашмаи ҳайвон то чанд

تشنه مانم بلب چشمه حیوان تا چند

эй ки ҳар бе сарви сомони зи ту сомонӣ ёфт

ای که هر بی سرو سامان ز تو سامانی یافت

Накунӣ ёди ман бесару сомон то чанд

نکنی یاد من بی سر و سامان تا چند

Борҳои аҳд ба бастӣу шикастии ҳама ро

بارها عهد به بستی و شکستی همه را

Охир эй сахти дили ин сустии паймон то чанд

آخر ای سخت دل این سستی پیمان تا چند

Шарбатӣ ҳам бичашон зи оби висолами аидўст

شربتی هم بچشان ز آب وصالم ایدوست

Мигдозии дилам аз оташи ҳиҷрон то чанд

میگدازی دلم از آتش هجران تا چند

эй ғамати рӯз маро карда чу шаб ҳамчун субҳ

ای غمت روز مرا کرده چو شب همچون صبح

Дар фироқи ту занами чоки гиребон то чанд

در فراق تو زنم چاک گریبان تا چند

Бомидӣ ки фитад домани васлати бкФм

بامیدی که فتد دامن وصلت بکفم

Резам аз дидатар ашки бдомон то чанд

ریزم از دیده تر اشک بدامان تا چند

Дигар наростаст зи васли рухи ту хотири ҷамъ

دگران راست ز وصل رخ تو خاطر جمع

Ман ба ёди сари зулфи ту парешон то чанд

من به یاد سر زلف تو پریشان تا چند؟

Танг шуд ҳавсилаи ман ба қафас эй сайёд

تنگ شد حوصله من به قفس ای صیاد

Даври монами зи тамошои гулистон то чанд

دور مانم ز تماشای گلستان تا چند

Кофар озурдан кофар напасандад бар хеш

کافر آزردن کافر نپسندد بر خویش

эй мусулмон кунӣ озори мусулмон то чанд

ای مسلمان کنی آزار مسلمان تا چند

эй амири араб эй Подшаҳи арзу само

ای‌امیر عرب ای پادشه ارض و سما

Ту ба арзи ғурӣ ва ман бсФоҳон то чанд

تو به ارض غری و من بصفاهان تا چند

Дорад умед ки ояд бҷўори ту сағир

دارد ‌امید که آید بجوار تو صغیر

Бандаро раҳ набӯд бар дар султон то чанд

بنده را ره نبود بر در سلطان تا چند