Гар кунам аз барги гули андешаи пероҳанаш

گر کنم از برگ گل اندیشهٔ پیراهنش

Тарсам осебӣ расад зи андешаи ман бар таниш

ترسم آسیبی رسد ز اندیشهٔ من بر تنش

Аз парешоне бзлФш дорам ар нисбат чаҳ суд

از پریشانی بزلفش دارم ار نسبت چه سود

Коши мибўдӣ чу зулфаши дастами андари гарданаш

کاش میبودی چو زلفش دستم اندر گردنش

Хок роҳаш гаштаам шояд наад по бар серум

خاک راهش گشته‌ام شاید نهد پا بر سرم

ӯ ҳамеи тарсади змн гардӣ расад бар доманаш

او همی ترسد زمن گردی رسد بر دامنش

То бтир ғамза ам кард он камони абрӯи нишон

تا بتیر غمزه‌ام کرد آن کمان ابرو نشان

Шуд яқинам ҳаст чашми илтифотӣ бо маниш

شد یقینم هست چشم التفاتی با منش

Гар барандозади ниқоб аз чеҳраи он ёри азиз

گر براندازد نقاب از چهره آن یار عزیز

Сад чу Юсуфи хӯша чин бошанд гирди хирманаш

صد چو یوسف خوشه چین باشند گرد خرمنش

Ошиқонашро зи рухи он шаҳсавори моҳрӯ

عاشقانش را ز رخ آن شهسوار ماهرو

Мот созад то нагирад каси Аннани тавсанаш

مات سازد تا نگیرد کس عنان توسنش

Бо ҳамаи ширии асири чашм ӯ гаштами сағир

با همه شیری اسیر چشم او گشتم صغیر

Алҳзр аз неруии он оҳӯии широФкнш

الحذر از نیروی آن آهوی شیرافکنش