БФшони шукрӣ аз лаъли лаб эй кони намак

بفشان شکری از لعل لب ای کان نمک

Каз вуҷӯди даҳанат халқ фитоданд бшк

کز وجود دهنت خلق فتادند بشک

На ҳамин аз ғам зулфат расад оҳами бсмок

نه همین از غم زلفت رسد آهم بسماک

Каз ғами ғабғабати ашгм шудаи ҷории бсмк

کز غم غبغبت اشگم شده جاری بسمک

Лутфати афзӯн буд ?иҷони зи малики сад чандон

لطفت افزون بود ایجان ز ملک صد چندان

Каз башари лутфи парӣ ё зприи лутфи малик

کز بشر لطف پری یا زپری لطف ملک

Дӯш дар хеш намудем сафари андари талабат

دوش در خویش نمودم سفر اندر طلبت

Ҳотифӣ гуфт бмқсди рисии аллоҳи мък

هاتفی گفت بمقصد رسی الله معک

Нақш шуд номи ту бар сафҳаи дил вена аҷабаст

نقش شد نام تو بر صفحهٔ دل وین عجبست

Сафҳа сдпораҳ шуду нақши нмигрдди ҳак

صفحه صدپاره شد و نقش نمیگردد حک

Гуфтам эй сими тан аз санг чаро дории дил

گفتم ای سیم تن از سنگ چرا داری دل

Гуфт ин бар зари ушшоқ буд санги маҳак

گفت این بر زر عشاق بود سنگ محک

Ишқи он ёр гаронаст ки дар бурдани он

عشق آن یار گرانست که در بردن آن

Чун ҳалоли қади ман гашти ду то пушти фалак

چون حلال قد من گشت دو تا پشت فلک

Рӯзӣ ояд шавадат васли сғирои рӯзӣ

روزی آید شودت وصل صغیرا روزی

Шабу рӯз ар зғм ёр нагардӣ мунфак

شب و روز ار زغم یار نگردی منفک