Аз онкии ганҷи ғамат ҷо гирифт дар дили хок

از آنکه گنج غمت جا گرفت در دل خاک

Бъшқи хоки ҳаме давр мезанад афлок

بعشق خاک همی دور میزند افلاک

Чу дидам абрӯии миҳробӣ ту донистам

چو دیدم ابروی محرابی تو دانستم

Ки чист сари суҷуди Фариштагон бар хок

که چیست سر سجود فرشتگان بر خاک

Марои марони з дар хеш ва ҳар чаҳ хоҳӣ кун

مرا مران ز در خویش و هر چه خواهی کن

Ки ҷузи зи дарди ҷдоӣит ман надорам бок

که جز ز درد جدائیت من ندارم باک

Ҳазор мартаба аз умри ҷовдони хуштар

هزار مرتبه از عمر جاودان خوشتر

Агар ту теғи кашӣ бар серуми бқсди ҳалок

اگر تو تیغ کشی بر سرم بقصد هلاک

Хушаст дили бҳбибии маро ва аз бар ту

خوش است دل بحبیبی مرا و از بر تو

Нмибрми дили худро ки лоҳбиби сўок

نمیبرم دل خود را که لاحبیب سواک

Магӯ сағир чаҳ дидӣ з теғ абрӯем

مگو صغیر چه دیدی ز تیغ ابرویم

Бибин бар ин дили маҷрӯҳу синаи сдчок

ببین بر این دل مجروح و سینهٔ صدچاک