Ба ҳар чаҳ менагарм ҳасани ёр май байнам

به هر چه می‌نگرم حسن یار می‌بینم

Таҷаллӣоти ҷамолнигор май байнам

تجلیات جمال نگار می‌بینم

Гузашти он ки якеро ҳазор ме дидам

گذشت آن که یکی را هزار می‌دیدم

Кунун яке нагармгар ҳазор май байнам

کنون یکی نگرم گر هزار می‌بینم

Хаёли ёри маро то ки дар канор омад

خیال یار مرا تا که در کنار‌ آمد

Мурод ҳар ду ҷаҳон дар канор май байнам

مراد هر دو جهان در کنار می‌بینم

Аз ондмм ки худованди чашми гул байн дод

از آندمم که خداوند چشم گل بین داد

Сафои барги гул аз нӯки хор май байнам

صفای برگ گل از نوک خار می‌بینم

Аз он замон ки дилами тарк рӯзгор гирифт

از آن زمان که دلم ترک روزگار گرفت

Ба коми дили ҳама ӣ рӯзгор май байнам

به کام دل همه ی روزگار می بینم

Ғубори майкадаро чун бдидгони нкшм

غبار میکده را چون بدیدگان نکشم

Ки нури дидаи худ зини ғубор май байнам

که نور دیدهٔ خود زین غبار می‌بینم

Касе ки халқи ҷаҳонаш наҳуфта меҷӯянд

کسی که خلق جهانش نهفته میجویند

Бҷони дӯсти маниши ошкор май байнам

بجان دوست منش آشکار می‌بینم

Сағири ин ҳамау садҳазор аз ин афзӯн

صغیر این همه و صدهزار از این افزون

зи лутфи ҳайдари длдли савор май байнам

ز لطف حیدر دلدل سوار می‌بینم