То назар бар он рух чун офтоб афканда ем

تا نظر بر آن رخ چون آفتاب افکنده ایم

эй басои парвин ки аз чашми пари об афканда ем

ای بسا پروین که از چشم پر آب افکنده ایم

ӯ бмои дилсард ва мо маҳви тамошои Рахш

او بما دلسرد و ما محو تماشای رخش

Фасли даии хуши улфатӣ бо офтоб афканда ем

فصل دی خوش الفتی با آفتاب افکنده ایم

Ёрро бепарда битавон дид ҳар сӯи бенгарӣ

یار را بی پرده بتوان دید هر سو بنگری

Мо зўҳм худ биравӣ ӯ ниқоб афканда ем

ما زوهم خود بروی او نقاب افکنده ایم

Чашми зоҳид бар кнобу чашми мо бар холи ёр

چشم زاهد بر کناب و چشم ما بر خال یار

Мо назар бар нуқтаам алкитоб афканда ем

ما نظر بر نقطه‌ام الکتاب افکنده ایم

Нест бок ар худ гиёҳи фитнаи равед аз туроб

نیست باک ار خود گیاه فتنه روید از تراب

То басари зилли ливои Бутуроб афканда ем

تا بسر ظل لوای بوتراب افکنده ایم

Азднии табъон чаҳ ғами взФтнаҳи эшон ки мо

ازدنی طبعان چه غم وزفتنهٔ ایشان که ما

Даст бар домони он олии ҷаноб афканда ем

دست بر دامان آن عالی جناب افکنده ایم

Гар дили худ ҷузи бмҳр ӯ диҳем алҳақ сағир

گر دل خود جز بمهر او دهیم الحق صغیر

Хештанро давр аз роҳи савоб афканда ем

خویشتن را دور از راه صواب افکنده ایم