эй рахти боғи биҳишту лаби лаълати таснӣм

ای رخت باغ بهشت و لب لعلت تسنیم

Оташи ҳиҷр ту сӯзандатар аз нори ҷҳим

آتش هجر تو سوزنده تر از نار جحیم

То згисўии ту бӯеи бмни оради ҳамаи шаб

تا زگیسوی تو بویی بمن آرد همه شب

То саҳаргоҳ нишинам ба гузаргоҳи насим

تا سحرگاه نشینم به گذرگاه نسیم

Даҳанат ҳалқа мему алифи қомати ман

دهنت حلقه میم و الف قامت من

Гашта чун доли ду то аз ғами он ҳалқа мем

گشته چون دال دو تا از غم آن حلقهٔ میم

Ҷон чаҳ кор оядам ало ки ту рӯзии зи вафо

جان چه کار آیدم الا که تو روزی ز وفا

Басарами оеу созами бқдўмти тақдим

بسرم آیی و سازم بقدومت تقدیم

Гар бғир ту надорам сари суҳбат на аҷаб

گر بغیر تو ندارم سر صحبت نه عجب

Ки марои суҳбати ағёр азобӣ аст ?илем

که مرا صحبت اغیار عذابی است الیم

Манзили мо бхроботи худ имрӯзӣ нест

منزل ما بخرابات خود‌ امروزی نیست

Рўзгорист дар ин турфа мақомем муқӣм

روزگاریست در این طرفه مقامیم مقیم

Чаҳ кунад ошиқ агар тани ббло дар надиҳад

چه کند عاشق اگر تن ببلا در ندهد

Баҳри бечораи балии чора чаҳ бошад таслим

بهر بیچاره بلی چاره چه باشد تسلیم

Ҳиммат аз чархи биомуз ки шуд бар дар дӯст

همت از چرخ بیاموز که شد بر در دوست

Аз азал то ба абади мултазами як таъзим

از ازل تا به ابد ملتزم یک تعظیم

Ҳар шаҷари нахлаи тавру ҳамаи ҷои водии тавр

هر شجر نخلهٔ طور و همه جا وادی طور

Кист онкас ки бова ёр шавад бахт кулем

کیست آنکس که باو یار شود بخت کلیم

Донеи имрӯз вафо чист бъҳди азалӣ

دانی‌ امروز وفا چیست بعهد ازلی

Инки бо пери Муғон тоза кунӣ аҳди қадим

اینکه با پیر مغان تازه کنی عهد قدیم

Ман сғирстму изҳор бузургӣ накунам

من صغیرستم و اظهار بزرگی نکنم

Пой ҳаргиз нагузорам ба дар аз ҳади гилӣм

پای هرگز نگذارم به در از حد گلیم