Ман нахоҳам ба касе зуҳд ва риё бифурӯшам

من نخواهم به کسی زهد و ریا بفروشم

Гӯи ҳама халқ бидонанд ки май май нӯшам

گو همه خلق بدانند که می می‌نوشم

Воъиз биҳдаҳам ваъзи мФрмо ки буд

واعظ بیهده‌ام وعظ مفرما که بود

Дар бар пери Муғони раҳни каломии гӯшам

در بر پیر مغان رهن کلامی گوشم

Дастбурди ғами ишқ ту бинозам эй дӯст

دستبرد غم عشق تو بنازم ای دوست

Ки ббрдаҳи сети зи тани тоқат ва аз сари ҳушам

که ببرده‌ست ز تن طاقت و از سر هوشم

Гар на аз баҳри нисори қидмат буд серум

گر نه از بهر نثار قدمت بود سرم

Зери ин бори гарон ҳеҷ нарафтӣ дӯшам

زیر این بار گران هیچ نرفتی دوشم

Пой то сари ҳама дар зикри гул рӯй туам

پای تا سر همه در ذکر گل روی توام

Гарчи лаби дӯхтау ғунчаи сифати хомӯшам

گرچه لب‌دوخته و غنچه‌صفت خاموشم

Бо касе инс нагирад дилам аз халқи ҷаҳон

با کسی انس نگیرد دلم از خلق جهان

Ҷузи хаёлат ки мусаввир шуда дар оғӯшам

جز خیالت که مصور شده در آغوشم

Чун ки ғамгинии ман боис хурсандӣ туаст

چون که غمگینی من باعث خرسندی توست

Рӯзу шаб дар паии ғамгинӣ худ ме кӯшам

روز و شب در پی غمگینی خود می‌کوشم

Ҳар замон рӯй туро менагарм ҳамчуи сағир

هر زمان روی تو را می‌نگرم همچو صغیر

Дидаи якборагӣ аз ҳар ду ҷаҳон май пӯшам

دیده یکبارگی از هر دو جهان می‌پوشم