Дарӣ ба аз дар яктоӣ бо сафои сухан
دری به از در یکتای با صفای سخن
Хирад наёфт бгнҷинаҳи худои сухан
خرد نیافت بگنجینهٔ خدای سخن
Сухани баҳоии ду олам тавон шавадам а
سخن بهای دو عالم توان شودام ا
Ду кун менатавонад шавад баҳоии сухан
دو کون مینتواند شود بهای سخن
Кунад зи файзи назари хоки тираи зари онкў
کند ز فیض نظر خاک تیره زر آنکو
Миси вуҷӯди расонад ба кимиёии сухан
مس وجود رساند به کیمیای سخن
Сухан дуруст бигӯӣ ва ҳамеша боқӣ бош
سخن درست بگوی و همیشه باقی باش
Кӣ боқӣаст сухангӯӣ дар бақои сухан
کی باقی است سخنگوی در بقای سخن
Ҷаҳон ки ҳаст гиреҳ дар гиреҳи гушоиши он
جهان که هست گره در گره گشایش آن
Худоӣ дода бадасти гиреҳи гушои сухан
خدای داده بدست گره گشای سخن
Биҳишт ва он ҳамаи васфаш чу мартаъӣ монад
بهشت و آن همه وصفش چو مرتعی ماند
Ба пеши боғи фараҳи бахши босафои сухан
به پیش باغ فرح بخش باصفای سخن
Гуҳар ба хок Маяфкан з бехудӣ яъне
گهر به خاک میفکن ز بیخودی یعنی
Сухан магӯӣ магари баҳри ошнои сухан
سخن مگوی مگر بهر آشنای سخن
Мақдамаст бкўну макони сухан ки ниҳод
مقدم است بکون و مکان سخن که نهاد
Худои баннои ду олами пас аз баннои сухан
خدا بنای دو عالم پس از بنای سخن
Сухан бўсФ наёяд дар ин мақоми сағир
سخن بوصف نیاید در این مقام صغیر
Бабанд лаби зи сухан зонка нест ҷои сухан
ببند لب ز سخن زانکه نیست جای سخن