Ба моҳи оризи худ зулфро ҳиҷоб макун

به ماه عارض خود زلف را حجاب مکن

Сиёҳи рӯзи ман ва рӯй офтоб макун

سیاه روز من و روی آفتاب مکن

Бикун ҳар ончӣ ки хоҳӣ вале Марви з барам

بکن هر آنچه که خواهی ولی مرو ز برم

Маро ба оташи ҳиҷрони худ кабоб макун

مرا به آتش هجران خود کباب مکن

Кнўнкаҳи хирманам эй барқи сӯхтии дигар

کنونکه خرمنم ای برق سوختی دیگر

Барои рафтан худ ин қадар шитоб макун

برای رفتن خود این قدر شتاب مکن

Басаст таъни рақибу ҷафои чархи маро

بس است طعن رقیب و جفای چرخ مرا

Дигар ту бар ман озурдаи дил итоб макун

دگر تو بر من آزرده دل عتاب مکن

Барои бӯсӣ аз он лаб ки ҳаст оби ҳаёт

برای بوسی از آن لب که هست آب حیات

Фидои нози ту гирдами дили ман об макун

فدای ناز تو گردم دل من آب مکن

Бад-ӣни ҷамоли туро дар ҷазо ҳисобӣ нест

بدین جمال ترا در جزا حسابی نیست

Бирез хӯнаму андеша аз ҳисоб макун

بریز خونم و اندیشه از حساب مکن

Чу нестат сари суҳбати бмни саломи маро

چو نیستت سر صحبت بمن سلام مرا

Дареғ эй ма бемеҳр аз ҷавоб макун

دریغ ای مه بی مهر از جواب مکن

Дурусткории худ дидаии бадали шиканӣ

درستکاری خود دیدهٔی بدل شکنی

Ки аз шикастан дил гуфтат иҷтиноб макун

که از شکستن دل گفتت اجتناب مکن

зи чашми масти ту аз даст рафтаам соқӣ

ز چشم مست تو از دست رفته‌ام ساقی

Дигар ҳавола ба ман соғар шароб макун

دگر حواله به من ساغر شراب مکن

Бигуфт дӯш ба гӯши сағири ҳотифи ғайб

بگفت دوش به گوش صغیر هاتف غیب

Ки такяи ҷуз ба таваллоӣ Бутуроб макун

که تکیه جز به تولای بوتراب مکن