Нагузошт ғами танги даҳонати асар аз ман

نگذاشت غم تنگ دهانت اثر از من

Ҷузи ном баҷо нест нишон дигар аз ман

جز نام بجا نیست نشان دگر از من

Барқӣаст хаёли ту ки бар хирмани ҷонам

برقی است خیال تو که بر خرمن جانم

Ҳаргоҳ занад ҳеҷ намонад асар аз ман

هرگاه زند هیچ نماند اثر از من

Берун нарӯм аз хати фармони ту ҳаргиз

بیرون نروم از خط فرمان تو هرگز

Монанди қаламгар зании аидўсти сар аз ман

مانند قلم گر زنی ایدوست سر از من

Парвоз кунам боз ба ёди лаби бомат

پرواز کنم باز به یاد لب بامت

Сад бори фалак гар шаканд болу пар аз ман

صد بار فلک گر شکند بال و پر از من

Рухсор ту бинмояш эй ахтари масъӯд

رخسار تو بنمایش ای اختر مسعود

Ҷӯяд кас агар қиблаи шамсу қамар аз ман

جوید کس اگر قبلهٔ شمس و قمر از من

Барадам бар дили қиссаи девонагии хеш

بردم بر دل قصهٔ دیوانگی خویش

Дидам буд он ғмздаҳи девонатар аз ман

دیدم بود آن غمزده دیوانه‌تر از من

Аз душмании халқи ҷаҳонами сари мӯе

از دشمنی خلق جهانم سر مویی

Ғам нест агар дӯст нагирад назар аз ман

غم نیست اگر دوست نگیرد نظر از من

Ҳоҷии сафари каъбау тўФи ҳарам аз ту

حاجی سفر کعبه و طوف حرم از تو

ТўФи ҳарами бен ъам хиролбшр аз ман

طوف حرم بن عم خیرالبشر از من

Хуши пешаи ман мадҳ алӣ гашта сғиро

خوش پیشهٔ من مدح علی گشته صغیرا

Сад шукр ки ояд бзҳўри ин ҳунар аз ман

صد شکر که آید بظهور این هنر از من