Зон сифлаи вуҷӯдӣ ки шарираст адам ба

زان سفله وجودی که شریر است عدم به

Дастӣ ки ба озори илми гашти қалам ба

دستی که به آزار علم گشت قلم به

Ондл ки бондўаҳи касони хуррам ва шод аст

آندل که باندوه کسان خرم و شاد است

Пайвастаи гирифтор ба андӯҳу илм ба

پیوسته گرفتار به اندوه و علم به

Онкўи қаламаши гарми сияҳи корӣ ва фитна аст

آنکو قلمش گرم سیه کاری و فتنه است

Бо теғи ҷудои банди зи бандаш чу қалам ба

با تیغ جدا بند ز بندش چو قلم به

Эсор макун дар ҳақи ноаҳл ки сад раҳ

ایثار مکن در حق نااهل که صد ره

Имсок дар ин боби зи эсору карам ба

امساک در این باب ز ایثار و کرم به

Қавли башару феъли башари рост ба оре

قول بشر و فعل بشر راست به آری

Он абрӯии ҷонона ва теғаст ки хам ба

آن ابروی جانانه و تیغ است که خم به

Ломазҳабии асбоб харобӣ ҷаҳонаст

لامذهبی اسباب خرابی جهانست

Бо тарки самади бози парастиши зи санам ба

با ترک صمد باز پرستش ز صنم به

Аз дайру ҳарам рӯй бадал кун ки бтҳқиқ

از دیر و حرم روی بدل کن که بتحقیق

Ин хона ёрасту зи дайру ҳарам ба

این خانه یار است و ز دیر و حرم به

Гуми гӯии сағиру мФзои ранҷу малолат

گم گوی صغیر و مفزا رنج و ملالت

Суҳбати баду неки ончӣ гуҳ бошад ҳамаи гум ба

صحبت بد و نیک آنچه گه باشد همه گم به