Моро чу аз адами бавуҷуди аўФтоди роҳ

ما را چو از عدم بوجود اوفتاد راه

Пиндоштем дори фаноро қароргоҳ

پنداشتیم دار فنا را قرارگاه

Оғозмон бирафт зи хотири дусади фусӯс

آغازمان برفت ز خاطر دوصد فسوس

Анҷоммон ба ёд наёяд ҳазор оҳ

انجاممان به یاد نیاید هزار آه

Борӣ чу ҳаст аввалу охири илоҳу бас

باری چو هست اول و آخر اله و بس

Моӣим аз илоҳи равони ҷониби илоҳ

مائیم از اله روان جانب اله

Нак дар раҳем ва ҳар нафаси мости икқдм

نک در رهیم و هر نفس ماست یکقدم

Тай манозиласт шабу рӯзу солу моҳ

طی منازلست شب و روز و سال و ماه

Аинраҳ чу мунтаҳӣ шуду ногуҳ аҷал расед

اینره چو منتهی شد و ناگه اجل رسید

Ҳар бандаи дмдаҳ боз кунад бар лақои шоҳ

هر بنده دمده باز کند بر لقای شاه

Он мурдагон зинда бинозам гуҳ дар ҳаёт

آن مردگان زنده بنازم گه در حیات

Дараки ҳузур шоҳ кунанд аз улувва ҷоҳ

درک حضور شاه کنند از علو جاه

Ҳони кби Марв ки сӯии шаҳ ар росб шуд раҳат

هان کب مرو که سوی شه ار راسب شد رهت

Бинии варои муъоина бар садри боргоҳ

بینی ورا معاینه بر صدر بارگاه

эй онкии роҳи рост талаб мекунӣ баҳақ

ای آنکه راه راست طلب میکنی بحق

Боист бурданати баҳақ аз ғайри ҳақи паноҳ

بایست بردنت بحق از غیر حق پناه

Ҳар фирқаи ?ути бҳмрҳии худ сало зананд

هر فرقه ات بهمرهی خود صلا زنند

Гар роҳи ҳақи ҳамеи талабии ҷузи з ҳақ махоҳ

گر راه حق همی طلبی جز ز حق مخواه

Ҳоле шабасту рӯз ҷазо мешавад аён

حالی شبست و روز جزا میشود عیان

Роҳ ки рост бӯдау роҳ ки иштибоҳ

راه که راست بوده و راه که اشتباه

Сар дар ҳаво Марв бингар пеши пои хеш

سر در هوا مرو بنگر پیش پای خویش

Зон пештар ки дарнигарӣ хешро бчоаҳ

زان پیشتر که در نگری خویش را بچاه

Шоҳи ҷаҳон алӣ аст бирав дар қафоӣ ӯ

شاه جهان علی است برو در قفای او

Роҳӣ ки шоҳ рафта ҳамонаст шоҳроҳ

راهی که شاه رفته همانست شاهراه

Аз мо сӯии сағири гузашт ва бова расед

از ما سوی صغیر گذشت و باو رسید

Дунбол ӯ гирифт ки лои ҳодёи сўоаҳ

دنبال او گرفت که لا هادیاً سواه