эй длором ки андари дили мо омада Эй
ای دلارام که اندر دل ما آمدهای
Андари ин хона надонам зи куҷои омада Эй
اندر این خانه ندانم ز کجا آمدهای
Ба бае ганҷи гиронмоя дар ин вайрона
به به ای گنج گرانمایه در این ویرانه
Ҷои каси ҷуз ту набошад чаҳ ба ҷои омада Эй
جای کس جز تو نباشد چه به جا آمدهای
Мо куҷои давлати васли ту куҷои пиндорам
ما کجا دولت وصل تو کجا پندارم
Роҳ гум карда ва дар хонаи мо омада Эй
راه گم کرده و در خانهٔ ما آمدهای
Ҷони нисори раҳат эй хусрави хубон ки зи лутф
جان نثار رهت ای خسرو خوبان که ز لطف
Баҳр пурсидани аҳволи гадои омада Эй
بهر پرسیدن احوال گدا آمدهای
Чаҳ ҷафоҳо ки зи ҳиҷрон ту дидам сад шукр
چه جفاها که ز هجران تو دیدم صد شکر
Ки кунун бар серум аз роҳи вафои омада Эй
که کنون بر سرم از راه وفا آمدهای
Ба аз ин барг ва навое нашиносам ки зи меҳр
به از این برگ و نوایی نشناسم که ز مهر
Ба суроғи ман бебаргу навои омада Эй
به سراغ من بیبرگ و نوا آمدهای
Ман на худ дар хами чавгони ғамати гӯ шуда ам
من نه خود در خم چوگان غمت گو شدهام
Ту ба дунболи ман бесару пои омада Эй
تو به دنبال من بیسر و پا آمدهای
Гар нахоҳӣ ки чу ман бӯсаи занӣ бар лаб ӯ
گر نخواهی که چو من بوسه زنی بر لب او
Ба лаб эй ҷони ман хаста чаро омада Эй
به لب ای جان من خسته چرا آمدهای
Гули рухӣ гар нарабӯдааст қарор аз ту сағир
گلرخی گر نربوده است قرار از تو صغیر
Ҳамчуи булбули з чаҳ дар шӯру навои омада Эй
همچو بلبل ز چه در شور و نوا آمدهای