Дай гуфт зоҳид аз ду ҷаҳон чун гузашта Эй
دی گفت زاهد از دو جهان چون گذشتهای
Гуфтам хамӯш бош ту ошиқ нагашта Эй
گفتم خموش باش تو عاشق نگشتهای
Ту пои банди ончии ман аз вай гузашта ам
تو پای بند آنچه من از وی گذشتهام
Ман дар каманди онкии ту аз ваии гузашта Эй
من در کمند آنکه تو از وی گذشتهای
Донад яке Саидам ва хонд яке шқӣ
داند یکی سعیدم و خواند یکی شقی
эй калаки сунъ то чаҳ ба номами навишта Эй
ای کلک صنع تا چه به نامم نوشتهای
Ҳилли хирқа чок монаду сӯзани мҷу ки чун
هل خرقه چاک ماند و سوزن مجو که چون
Сӯзан расад ҳар оинаи муҳтоҷи ришта Эй
سوزن رسد هر آینه محتاج رشتهای
эй хоки пои пери хароботи нозмт
ای خاک پای پیر خرابات نازمت
Хокӣ ва лек серумаи чашми фиришта Эй
خاکی و لیک سرمهٔ چشم فرشتهای
Ҳаркас ки по наад ба ту сархуш бурун шавад
هرکس که پا نهد به تو سرخوش برون شود
эй хоки майкада ба чаҳ ое сиришта Эй
ای خاک میکده به چه آیی سرشتهای
Кишт онгаҳ нафас худ кунад эҳёии олимӣ
کشت آنگه نفس خود کند احیای عالمی
Исо вақте эй ки зи худ нафаси кушта Эй
عیسی وقتی ای که ز خود نفس کشتهای
Гоҳ дарав расед ва ту дар хобӣ эй сағир
گاه درو رسید و تو در خوابی ای صغیر
Пуштат чу дос гашта ва тухмӣ накушта Эй
پشتت چو داس گشته و تخمی نکشتهای