Соқӣ аз он ду ҷуръа ки дар ҷом карда Эй

ساقی از آن دو جرعه که در جام کرده‌ای

Ҳам фориғами зи нанг ва ҳам аз ном карда Эй

هم فارغم ز ننگ و هم از نام کرده‌ای

Боист май зи чашми туам то шавам хароб

بایست می ز چشم توام تا شوم خراب

Итмоми даҳ ба ончӣ ки икром карда Эй

اتمام ده به آنچه که اکرام کرده‌ای

Анъом карданат ба ман анъом сонӣ аст

انعام کردنت به من انعام ثانی است

Коўли марои ту лоиқ анъом карда Эй

کاول مرا تو لایق انعام کرده‌ای

Ҳасанат буд ба дидаи хосони аёни ту рух

حسنت بود به دیدهٔ خاصان عیان تو رخ

Мастур кардае вале аз ом карда Эй

مستور کرده‌ای ولی از عام کرده‌ای

эй зулфи ёр то ту шудӣ доми дили маро

ای زلف یار تا تو شدی دام دل مرا

Озодам аз машаққат ҳар дом карда Эй

آزادم از مشقت هر دام کرده‌ای

эй дил чаҳ шевааст ба кори ту коинчнин

ای دل چه شیوه است به کار تو کاینچنین

Оҳӯии чашми ёр ба худ ром карда Эй

آهوی چشم یار به خود رام کرده‌ای

эй оҳи шуълаи бор чаҳ дорӣ ба сари магар

ای آه شعله‌بار چه داری به سر مگر

Кин гӯнаи қасди хирман айём карда Эй

کاین گونه قصد خرمن ایام کرده‌ای

Ҷузи пухтагӣ ба кор наёяд ба роҳи ишқ

جز پختگی به کار نیاید به راه عشق

Бо хоми табъи гӯи тамаъ хом карда Эй

با خام طبع‌گو طمع خام کرده‌ای

Шаҳдӣ ки аз каломи ту резади ҳамеи сағир

شهدی که از کلام تو ریزد همی صغیر

Бе шаки зи лаъли нӯши лабӣ вом карда Эй

بی‌شک ز لعل نوش‌لبی وام کرده‌ای