Чашми мастати ҳама мардум кашад аз бе бокӣ
چشم مستت همه مردم کشد از بیباکی
эй аҷаби маст ки дидааст бад-ӣни чолокӣ
ای عجب مست که دیده است بدین چالاکی
Ху аз он кард дилам бо ғами ишқат ки надид
خو از آن کرد دلم با غم عشقت که ندید
Ъшртӣ дар ду ҷаҳони хуштар аз ин ғамнокӣ
عشرتی در دو جهان خوشتر از این غمناکی
На ҳамин тирагӣ аз бахт ман омӯхта шом
نه همین تیرگی از بخت من آموخته شام
Каз ман омӯхта ҳам субҳи гиребони чокӣ
کز من آموخته هم صبح گریبان چاکی
Фалаки арбадаи ҷӯ ром шавад инсон ро
فلک عربدهجو رام شود انسان را
Ғофил аз худ машав эй турфаи тилисми хокӣ
غافل از خود مشو ای طرفه طلسم خاکی
Маърифат пеша кун эй он ки мақомии хоҳӣ
معرفت پیشه کن ای آن که مقامی خواهی
Ки ба ҷое нарасад марди з бе идрокӣ
که به جایی نرسد مرد ز بی ادراکی
Доманӣ дар кафш албата фитад ҳамчуи сағир
دامنی در کفش البته فتد همچو صغیر
Ҳар ки дар ишқ наад гом ба домани покӣ
هر که در عشق نهد گام به دامنپاکی