Чашми ту май намояд чун оҳӯии тторӣ

چشم تو می‌نماید چون آهوی تتاری

Аммо ба сайди дилҳо ширӣ буд шикорӣ

اما به صید دل‌ها شیری بود شکاری

Рашк оядам чаҳ бар хок эй сарвқад наҳй пой

رشک آیدم چه بر خاک ای سروقد نهی پای

Хоҳам ки пои худро бар чашми ман гузорӣ

خواهم که پای خود را بر چشم من گذاری

Носеҳ ки манъ ман кард аз ишқ рӯй хубон

ناصح که منع من کرد از عشق روی خوبان

Пиндошти ошиқии ҳам корӣаст ихтиёрӣ

پنداشت عاشقی هم کاری است اختیاری

Дар хайли нозанинон чун ёри мо ки дорад

در خیل نازنینان چون یار ما که دارد

Зулфии бад-ӣни сиёҳии чашмии бад-ӣни хуморӣ

زلفی بدین سیاهی چشمی بدین خماری

Гар нест осмонро зи абрӯӣ ӯ ишорат

گر نیست آسمان را ز ابروی او اشارت

Чун пеша карда доими ойини кҷмдорӣ

چون پیشه کرده دایم آئین کجمداری

Бо зӯру зари висолаши касро нагашта ҳосил

با زور و زر وصالش کس را نگشته حاصل

Ин дар наметавон зад ало ба оҳу зорӣ

این در نمی‌توان زد الا به آه و زاری

Он дам ки дид чашмами он зулфи биқрорш

آن دم که دید چشمم آن زلف بیقرارش

Додам Аннани дилро дар дасти биқрорӣ

دادم عنان دل را در دست بیقراری

Чун ғунча муродам нашикуфт аз лабонаш

چون غنچه مرادم نشکفت از لبانش

Аз дидаи ашгборм чун абри навбаҳорӣ

از دیده اشگبارم چون ابر نوبهاری

Дар даври чашми масташ девонагӣаст алҳақ

در دور چشم مستش دیوانگی است الحق

Кас аз сағир хоҳадгар ақлу ҳӯшёрӣ

کس از صغیر خواهد گر عقل و هوشیاری