Ҳар гуҳи бахотирами ту париваш гузар кунӣ

هر گه بخاطرم تو پریوش گذر کنی

Малики вуҷӯди ман ҳамаи зер ва зибр кунӣ

ملک وجود من همه زیر و زبر کنی

Он лъбтӣ ки дида бабандам чу аз рахт

آن لعبتی که دیده ببندم چو از رخت

Худро миёни хилвати дили ҷилва гар кунӣ

خود را میان خلوت دل جلوه گر کنی

Он дилбарӣ ки бештарати ҷон фидо кунанд

آن دلبری که بیشترت جان فدا کنند

Бар ошиқон ҳар ончии ҷафо бештар кунӣ

بر عاشقان هر آنچه جفا بیشتر کنی

Бо ин ду тарки масти баҳри ҷо ки по наҳй

با این دو ترک مست بهر جا که پا نهی

Яғмои ақлу дайну дилу ҷон ва сар кунӣ

یغمای عقل و دین و دل و جان و سر کنی

Доне ба ошиқон чаҳ зи ҳасан ту ме равад

دانی به عاشقان چه ز حسن تو می‌رود

Рӯзӣ агар дар оина бар худ назар кунӣ

روزی اگر در آینه بر خود نظر کنی

Қурбони хоки пои ту моро чаҳ ме шавад

قربان خاک پای تو ما را چه می‌شود

Хоки раҳати шуморӣу ?бурма гузар кунӣ

خاک رهت شماری و برما گذر کنی

Рстим дар ғамати зи ҷаҳон зонка ҳар ки ро

رستیم در غمت ز جهان زانکه هر که را

Аз худ хабар кунӣ зи ҷаҳон бехабар кунӣ

از خود خبر کنی ز جهان بی خبر کنی

Хӯрдам зи ғамзаи ту ҳазорон хадангу боз

خوردم ز غمزهٔ تو هزاران خدنگ و باز

Хоҳам нишонаам ба хаданг дигар кунӣ

خواهم نشانه‌ام به خدنگ دگر کنی

Кам шонаи зани бзлФи дили зори ошиқон

کم شانه زن بزلف دل زار عاشقان

То кӣ аз ин пареши ватан дар бадар кунӣ

تا کی از این پریش وطن در بدر کنی

Онро ки чун сағири диҳии бӯсаии зи лаб

آنرا که چون صغیر دهی بوسهٔی ز لب

Безораш аз ҳаловати қанд ва шукр кунӣ

بیزارش از حلاوت قند و شکر کنی