Дамӣ ки пардаи зи рухсори худ барандозӣ

دمی که پرده ز رخسار خود براندازی

з рӯй худ мау хуршедро хаҷал созӣ

ز روی خود مه و خورشید را خجل‌سازی

Бпрдҳӣу дил аз кафи барӣ чаҳ хоҳӣ кард

بپردهٔی و دل از کف بری چه خواهی کرد

Дамӣ ки пардаи зи рухсори худ барандозӣ

دمی که پرده ز رخسار خود براندازی

На хӯн дил хӯрамам рӯз бо хаёли лабат

نه خون دل خورم‌ام روز با خیال لبت

Ки солҳост ки бо ҷон худ кунам бозӣ

که سالهاست که با جان خود کنم بازی

зи банди банд ман ояд наво ки дар чангат

ز بند بند من آید نوا که در چنگت

Фитодаам чу не ва аз лабам ту нанавозӣ

فتاده‌ام چو نی و از لبم تو ننوازی

Замонаи нисбати қади туро чу дод бсрў

زمانه نسبت قد تو را چو داد بسرو

Барои сарв шуд ин мояи сарафрозӣ

برای سرو شد این مایهٔ سرافرازی

Биноз бар ҳамаи олам ки бо чунин сӯрат

بناز بر همه عالم که با چنین صورت

Равост ҳар қадар эй нозанини бахуди нозӣ

رواست هر قدر ای نازنین بخود نازی

Ҳавои васли ту чун дар сар сағир афтод

هوای وصل تو چون در سر صغیر افتاد

Бсухт болу париши зини баланди парвозӣ

بسوخت بال و پرش زین بلند پروازی