Зоҳдои камтар насиҳат кун ман девона ро

زاهدا کمتر نصیحت کن من دیوانه را

Дар ман афсун дар нагирад бас кун ин афсона ро

در من افسون در نگیرد بس کن این افسانه را

Муддатӣ шуд бенасиб аз санги атфолами дареғ

مدتی شد بی نصیب از سنگ اطفالم دریغ

Имтиёзӣ нест дигари оқилу девона ро

امتیازی نیست دیگر عاقل و دیوانه را

Аз ҷдоӣии неи аҷабгар ман чу не дорам наво

از جدائی نی عجب گر من چو نی دارم نوا

Ҳарҷи андари нолаи оради астни ҳаннона ро

هرج اندر ناله آرد استن حنانه را

Ошно кун худ ба аҳли дил ки дар баҳри вуҷӯд

آشنا کن خود به اهل دل که در بحر وجود

Нест ғайр аз дили садафи он гавҳари икдонаҳ ро

نیست غیر از دل صدف آن گوهر یکدانه را

Ёфт васли шамъ чун парвона аз худ даргузашт

یافت وصل شمع چون پروانه از خود درگذشت

Даргузар аз ҷони ту ҳам ҷўӣӣ агар ҷонона ро

درگذر از جان تو هم جوئی اگر جانانه را

Пой то сари зи оташ ҳасрат бисӯзӣ ҳамчуи шамъ

پای تا سر ز آتش حسرت بسوزی همچو شمع

Донеи андар сӯхтангар лиззати парвона ро

دانی اندر سوختن گر لذت پروانه را

Рӯйу мӯи ҳаргоҳ ороиш диҳад дилдори ман

روی و مو هرگاه آرایش دهد دلدار من

Бӯсам ва бӯем гуҳии ойина гоҳе шона ро

بوسم و بویم گهی آئینه گاهی شانه را

Нозами он абрӯии миҳробӣ ки барад аз хотирам

نازم آن ابروی محرابی که برد از خاطرم

Масҷиду дайру кунишату каъбау бтхонаҳ ро

مسجد و دیر و کنشت و کعبه و بتخانه را

Панҷаи зари пош хур бигрифта аз олами зимом

پنجه زر پاش خور بگرفته از عالم زمام

Зар фишон ва ром кун ҳам хеш ва ҳам бегона ро

زر فشان و رام کن هم خویش و هم بیگانه را

Ин наво дорад сағир аз ишқи ҳайдаргар ҳазор

این نوا دارد صغیر از عشق حیدر گر هزار

Дорад аз савдои гули он нолаи мастона ро

دارد از سودای گل آن نالهٔ مستانه را

Дил буд паймонау меҳри алӣ май дўрҳост

دل بود پیمانه و مهر علی می‌ دورهاست

То ки ман лабрез дорам зон май ин паймона ро

تا که من لبریز دارم زان می این پیمانه را