Подшаҳӣ буд раияти навоз

پادشهی بود رعیت‌نواز

Сози адолат бҷҳон карда соз

ساز عدالت بجهان کرده ساز

Халқи бъҳдши ҳама дар атбсот

خلق بعهدش همه در اتبساط

Бози бадалҳо шудаи боби нишот

باز بدلها شده باب نشاط

Дар ҳақи он дофеъи зулму фасод

در حق آن دافع ظلم و فساد

Дасти дамӣ бар шудаи бас аз ибод

دست دمی بر شده بس از عباد

Хутба ки бар ном вай оростанд

خطبه که بر نام وی آراستند

Халқи бтъзими зи ҷои хостнд

خلق بتعظیم ز جا خاستند

Тифли ҳамон дам ки гушӯдӣ забон

طفل همان دم که گشودی زبان

Буд сано хон шаҳи Комрон

بود ثنا خوان شه کامران

Перзанони нимаи шубон аз илоҳ

پیرزنان نیمه شبان از اله

Ҷустаи ҳамаи рифъату иқболи шоҳ

جسته همه رفعت و اقبال شاه

Омадаи обу гули онсри замин

آمده آب و گل آنسر زمین

Яксара бо меҳри шҳншаҳи аҷин

یکسره با مهر شهنشه عجین

Алғрзи оншаҳ чу аз ин хокдон

الغرض آنشه چو از این خاکدان

Рафт ба сӯии ватани ҷовдон

رفت به سوی وطن جاودان

Сади раҳи марг на зар шуд на зӯр

سد ره مرگ نه زر شد نه زور

Қасри шаҳии гашти мубаддили бгўр

قصر شهی گشت مبدل بگور

Ёди ғами он шаҳи молики рқоб

یاد غم آن شه مالک رقاب

Оташӣ афрӯхт бар он хоку об

آتشی افروخت بر آن خاک و آب

Ҷомаи қабои гашти ҳаме дар ғамаш

جامه قبا گشت همی در غمش

Малики сияҳ пӯш шуд аз мотамаш

ملک سیه‌پوش شد از ماتمش

Машъали умед чу хомӯш шуд

مشعل‌ امید چو خاموش شد

Он дару девори сияҳ пӯш шуд

آن در و دیوار سیه‌پوش شد

Баъди азодорӣу мотам гарӣ

بعد عزاداری و ماتم‌گری

Мар писараш ёфт чу ӯ сарварӣ

مر پسرش یافت چو او سروری

Аз раҳи дилхоҳӣу таҷдиди рой

از ره دلخواهی و تجدید رای

Хост кунад тахти падари ҷобаҷоӣ

خواست کند تخت پدر جابجای

Кард дар он саъии зондозаҳ беш

کرد در آن سعی زاندازه بیش

Ваон мутаҳаррик нашуд аз ҷои хеш

وان متحرک نشد از جای خویش

Монад аз он воқеаи бас дар шигифт

ماند از آن واقعه بس در شگفت

Бар даҳани ангушт таҳайюр гирифт

بر دهن انگشت تحیر گرفت

Шаб шуд ва омад падар ӯро бихоб

شب شد و‌ آمد پدر او را بخواب

Бо рухи рухшандатар аз офтоб

با رخ رخشنده‌تر از آفتاب

Шомил ӯ гашта накӯи хоҳяш

شامل او گشته نکو خواهیش

Дода худо дар ду ҷаҳони шоҳяш

داده خدا در دو جهان شاهیش

Гуфт ки ҳон эй писари тези ҳуш

گفت که هان ای پسر تیز هوش

Тахти падарро бтҳрк макуш

تخت پدر را بتحرک مکوش

Пояи ин тахт на бар гул буд

پایهٔ این تخت نه بر گل بود

Муҳкам аз онаст ки дар дил буд

محکم از آنست که در دل بود

Ман бадали халқи зи дами тахти хеш

من بدل خلق ز دم تخت خویش

Коми равои омадам аз бахти хеш

کام روا‌ آمدم از بخت خویش

Ҳам ту дар он малики илм бар фароз

هم تو در آن ملک علم بر فراز

То дар иқбол шавад бар ту боз

تا در اقبال شود بر تو باز

Малик гулат ҳаст мусаллам кунун

ملک گلت هست مسلم کنون

Малики диловар бкФ эй зуфунун

ملک دل آور بکف ای ذوفنون

Халқи зи ман дидаи басии хуррамӣ

خلق ز من دیده بسی خرمی

Одати мардум шуда он мардумӣ

عادت مردم شده آن مردمی

Ҳам бтў чун ман шудаи умедвор

هم بتو چون من شده‌ امیدوار

Зон сабаби ин тахт буд устувор

زان سبب این تخت بود استوار

Ба зи дили онрои бҷҳон ҷой нест

به ز دل آنرا بجهان جای نیست

Ҷои баҷо кардан он рой нест

جای بجا کردن آن رای نیست

Пояи онгар з дил ояд бурун

پایهٔ آن گر ز دل آید برون

Худбахуди ин тахт шавад сарнигӯн

خودبخود این تخت شود سرنگون

Ҳам ту сғирози дрдли рухи мтоб

هم تو صغیراز دردل رخ متاب

Вончаҳ ки хоҳии ҳамаи зини дрбёб

وانچه که خواهی همه زین دربیاب