Дӯш расиданд бихон нъм
دوش رسیدند بخوان نعم
Зарфи мису косаи чинии баҳам
ظرف مس و کاسهٔ چینی بهم
Бонгӣ аз он ҳар ду даромад бигӯаш
بانگی از آن هر دو درآمد بگوش
Комд аз он деги дил ман Биҷӯш
کآمد از آن دیگ دل من بجوش
Дошт дар овози худ аз рӯй лоф
داشت در آواز خود از روی لاف
Косаи чинии суханони газоф
کاسهٔ چینی سخنان گزاف
Каз ту ман эй зарфи миси аълотрм
کز تو من ای ظرف مس اعلاترم
Хон шаҳони рози шараф дар хӯрам
خوان شهان راز شرف در خورم
Гоҳ шавам машрабаи маҳвашон
گاه شوم مشربهٔ مهوشان
Гоҳ шавам соғари дардии кашон
گاه شوم ساغر دردی کشان
Пайкари ман дар назари даври байн
پیکر من در نظر دور بین
Оинаи фикрати наққоши чин
آینهٔ فکرت نقاش چین
Ёфтаам ин ҳамаи нақш ва нигор
یافتهام این همه نقش و نگار
То шудаам лоиқи даст нигор
تا شدهام لایق دست نگار
Лаби блби нӯши лабон май нуҳум
لب بلب نوش لبان مینهم
Вази лабашони қӯт равон медаҳум
وز لبشان قوت روان میدهم
Ман ҳамаи лутф ва ту кудурати тамом
من همه لطف و تو کدورت تمام
Ман бмсли хоҷаи ту ҳамчун ғулом
من بمثل خواجه تو همچون غلام
Қалъи ҳаме дар бар олӣу дун
قلع همی در بر عالی و دون
Рӯй сифедат кунаду сими гаван
روی سفیدت کند و سیم گون
Вар на сияҳи рўӣӣ ва бе эътибор
ور نه سیهروئی و بیاعتبار
Халқи ҷаҳонро набӯд бо ту кор
خلق جهان را نبود با تو کار
Суҳбати чинӣ чу бдинҷо расед
صحبت چینی چو بدینجا رسید
Зарфи миси овози з дил баркашид
ظرف مس آواز ز دل برکشید
Гуфт ки ҳон бас кун аз ин худсарӣ
گفت که هان بس کن از این خودسری
Тарк кун ин лофу забон оварӣ
ترک کن این لاف و زبان آوری
Ҳар ду дар уфтем зи боло ба паст
هر دو در افتیم ز بالا به پست
Рӯсия онаст ки бинад шикаст
روسیه آنست که بیند شکست
Айби ту ин бас ки чу уфтии зи каф
عیب تو این بس که چو افتی ز کف
Ҳеҷ намонад зи ту ғайр аз асФ
هیچ نماند ز تو غیر از اسف
Ҳодисаи сангят агар бар занад
حادثه سنگیت اگر بر زند
Он ҳамаи васфи ту ба ҳам бишиканад
آن همه وصف تو به هم بشکند
Лек ман ар санг хӯрам аз қазо
لیک من ار سنگ خورم از قضا
наменашавад чун ту вуҷӯдами фано
می نشود چون تو وجودم فنا
Сусти ним муҳкамаму дайри пой
سست نیم محکمم و دیر پای
Ҳодисаи зудами нар бояд зи ҷой
حادثه زودم نر باید ز جای
Дар башари онкас ки чу ман муҳкамаст
در بشر آنکس که چو من محکمست
Муҳкам аз ӯ қоида олам аст
محکم از او قاعدهٔ عالم است
Вонкаҳ буд унсур ӯ чун ту суст
وانکه بود عنصر او چون تو سست
Сахти ҳам оғӯши фанои ҳамчуи тест
سخت هم آغوش فنا همچو تست
Ман чу дили аҳли ҳақам бо сабот
من چو دل اهل حقم با ثبات
наменашавам дастхуши тараот
مینشوم دستخوش ترهات
Ту чу дили мардуми дунёи параст
تو چو دل مردم دنیا پرست
Май рӯй аз лағзиши поӣии зи даст
میروی از لغزش پائی ز دست
Зарфиятӣ боядат ореи сағир
ظرفیتی بایدت آری صغیر
То нашӯй дар кафи меҳнати асир
تا نشوی در کف محنت اسیر