Гуруснаи ширӣ чу ҳарисони бдшт

گرسنه شیری چو حریصان بدشت

Дар талаби туъмаи баҳри сӯии гашт

در طلب طعمه بهر سوی گشت

Рӯбаҳӣ афтодяш андар ба чанг

روبهی افتادیش اندر به چنگ

Хости дарди пайкари он бидрнг

خواست درد پیکر آن بیدرنگ

Гуфт ки эй бар ту саросари сбоъ

گفت که ای بر تو سراسر سباع

Абди мутӣъ ва ту амири матоъ

عبد مطیع و تو ‌امیر متاع

Коми раво аз ман озурдаи гир

کام روا از من آزرده گیر

Рӯзии як рӯзаи худ хӯрдаи гир

روزی یک روزهٔ خود خورده گیر

Бози шӯии гуруснаи рӯз дигар

باز شوی گرسنه روز دگر

Дар талаби туъмаи шӯй дар бадар

در طلب طعمه شوی در بدر

Ба ки нишинии ту баҷои хоҷаи вор

به که نشینی تو بجا خواجه‌وار

Ман чу яке бандаи хдмтгзор

من چو یکی بندهٔ خدمتگذار

Баҳри ту ҳар рӯз шикор оварам

بهر تو هر روز شکار آورم

Туъмаи ?ут аз ҷон бкнор оварам

طعمه‌ات از جان بکنار آورم

Хӯрд фиреби вайу гуфто ки ҳон

خورد فریب وی و گفتا که هان

Зуд дар ин кор бидиҳ имтиҳон

زود در این کار بده‌ امتحان

Вар бигурезӣ ту дучори манӣ

ور بگریزی تو دچار منی

Рӯз дигар бози шикори манӣ

روز دگر باز شکار منی

Рӯ ба макори давони гашту зуд

رو به مکار دوان گشت و زود

Барраи ӣӣ аз гилаи бмртъи рабӯд

بره‌ئی از گله بمرتع ربود

Омаду андар бар шераши ниҳод

آمد و اندر بر شیرش نهاد

Чок задаш пайкару даври истод

چاک زدش پیکر و دور ایستاد

Гуфт бадви шер ки эй бовафо

گفت بدو شیر که ای باوفا

Ҳам ту биё бош марои ҳам ғизо

هم تو بیا باش مرا هم غذا

Гуфт марои қудрати ин кор нест

گفت مرا قدرت این کار نیست

Баҳри ман ин кор сазовор нест

بهر من این کار سزاوار نیست

Гуфт чаро гуфт мабод аз ду тан

گفت چرا گفت مباد از دو تن

Туъма кам ояд ту кунӣ қасди ман

طعمه کم آید تو کنی قصد من

Чун камӣ туъма кунад ранҷаи ?ут

چون کمی طعمه کند رنجه‌ات

Дар шикамам ҷой кунад панҷаи ?ут

در شکمم جای کند پنجه‌ات

Гуфт макун бим бигуфт эй амир

گفت مکن بیم بگفت ای‌ امیر

Пас зи карами хоҳиши ман дар пазир

پس ز کرم خواهش من در پذیر

Дасти буна рӯй ҳам андари қафо

دست بنه روی هم اندر قفا

То ки ба бандами гуҳи акли ғизо

تا که به بندم گه اکل غذا

Гар ки шӯии сайри гушойами расан

گر که شوی سیر گشایم رسن

Варна ки сайд дигар орми бФн

ورنه که صید دگر آرم بفن

Шери пазируфти зи вай аз ғурур

شیر پذیرفت ز وی از غرور

Гуфт биовар расанӣ дар ҳузур

گفت بیاور رسنی در حضور

Ҷусту бомъоءи барраи бармало

جست و بامعاء بره برملا

Дасти фурӯи басти зи шер аз қафо

دست فرو بست ز شیر از قفا

Даст чу бар басти зи шери ърин

دست چو بر بست ز شیر عرین

Рақс ҳаме кард дар онсри замин

رقص همی کرد در آنسر زمین

Мардуми саҳрои паии тасхири он

مردم صحرا پی تسخیر آن

Рӯй буи карда зи хираду калон

روی بوی کرده ز خرد و کلان

Дид шудаш ком муяссар гурехт

دید شدش کام میسر گریخت

Хоки ҳалокати басари шери рехт

خاک هلاکت بسر شیر ریخت

Монад баҷои шери баҳоли пареш

ماند بجا شیر بحال پریش

Шаст дигар дасту дил аз ҷони хеш

شست دگر دست و دل از جان خویش

Кард буруни мушакӣ аз хонаи сар

کرد برون موشکی از خانه سر

Ҷусти парешонеи вайро хабар

جست پریشانی وی را خبر

Гуфт марои рўбҳкии бастаи даст

گفت مرا روبهکی بسته دست

Гуфт махӯр ғам ки гушоянда ҳаст

گفت مخور غم که گشاینده هست

Омаду бигусасти бдндони расан

آمد و بگسست بدندان رسن

Ширдўони гашти бкўаҳу дмн

شیردوان گشت بکوه و دمن

Пурд чу аз ҷнки аҷали ҷони бадар

پرد چو از جنک اجل جان بدر

Гуфт бахуд фаҳм кун эй хираи сар

گفت بخود فهم کن ای خیره‌سر

Ғарраи басари панҷау бозуии хеш

غره بسر پنجه و بازوی خویش

Будӣ ва ин мӯҳликаам ди бпиш

بودی و این مهلکه‌ام د بپیش

Панҷау бозуии ту бар ҷой буд

پنجه و بازوی تو بر جای بود

Басти туро рӯ ба ва мӯшат гушӯд

بست تو را رو به و موشت گشود

То ки туоне чу сағир аз ғурур

تا که توانی چو صغیر از غرور

Бигузар вазин раҳ макун ?иҷони убӯр

بگذر وزین ره مکن ایجان عبور