Буд ду танро ду дарахти куҳан
بود دو تن را دو درخت کهن
Ҳосид ва маҳсуд баданд он ду тан
حاسد و محسود بدند آن دو تن
Хости шабии ҳосиди шӯридаи бахт
خواست شبی حاسد شوریده بخت
Қатъи зи маҳсуди намояди дарахт
قطع ز محسود نماید درخت
Ҷусти яке арраи каши тешаи зан
جست یکی اره کش تیشه زن
Гуфт дарахтӣаст Флонҷои змн
گفت درختی است فلانجا زمن
Зуд бирав қатъ кун аз реша аш
زود برو قطع کن از ریشهاش
Реша баровар зи дами теша аш
ریشه بر آور ز دم تیشهاش
Он шаҷар пер фикан эй ҷавон
آن شجر پیر فکن ای جوان
Бози биёи аҷрати заҳмати ситон
باز بیا اُجرت زحمت ستان
Дод навидаши басӣ ва раҳ намӯд
داد نویدش بسی و ره نمود
Сӯии дарахтӣ ки зи маҳсуд буд
سوی درختی که ز محسود بود
ӯ бшби тира равон шуд бароа
او بشب تیره روان شد براه
Роҳ ғалат кард ва бирафт иштибоҳ
راه غلط کرد و برفت اشتباه
Мқтрн омад ба дарахти ҳасуд
مقترن آمد به درخت حسود
Қофияро бохт ки ин он набӯд
قافیه را باخت که این آن نبود
Алғрзи афканди зи пои он шаҷар
الغرض افکند ز پا آن شجر
Бо кашиши аррау зарби табар
با کشش اره و ضرب تبر
Боз биёмад бар ҳосид чу бод
باز بیامد بر حاسد چو باد
Гуфт карам кун ки дарахти аўФтод
گفت کرم کن که درخت اوفتاد
Дод буии аҷрат ва дилшод шуд
داد بوی اجرت و دلشاد شد
Соъатӣ аз қайди ғам озод шуд
ساعتی از قید غم آزاد شد
Рафт шабу рӯзи падедори гашт
رفت شب و روز پدیدار گشت
Хуфта бидон фитнау бедори гашт
خفته بدان فتنه و بیدار گشت
Як таниш омад зи муҳибони бабр
یک تنش آمد ز محبان ببر
Дод аз он воқеа бар ваии хабар
داد از آن واقعه بر وی خبر
Гуфт дарахт ту буриданд дӯш
گفت درخت تو بریدند دوش
Зин суханаш рафт зи сари ақлу ҳуш
زین سخنش رفت ز سر عقل و هوش
Бофт чаҳ рух дода аз он мот шуд
بافت چه رخ داده از آن مات شد
Мот ҳамоно з мукофот шуд
مات همانا ز مکافات شد
Кафати маломат ба худ ва ин сухан
کفت ملامت به خود و این سخن
Вирди забони сохт баҳри анҷуман
ورد زبان ساخت بهر انجمن
эй ки ситам бар дгарон мекунӣ
ای که ستم بر دگران میکنی
Тешаи ту бар решаи худ май занӣ
تیشه تو بر ریشه خود میزنی
Оре агар роҳ ба ваҳдат барем
آری اگر راه به وحدت بریم
Мо ҳама дар асли з як гавҳарем
ما همه در اصل ز یک گوهریم
Бо ҳам агар нек ва агар бад кунем
با هم اگر نیک و اگر بد کنیم
Ҳарчӣ кунем он ҳама бо худ кунем
هرچه کنیم آن همه با خود کنیم
Панд сағираст дар шоҳвор
پند صغیر است در شاهوار
Соз бигӯаш дили худ гӯшвор
ساز بگوش دل خود گوشوار