Гуфт гулӣ аз сари нихвати бухор

گفت گلی از سر نخوت بخار

Кӣ зи ту ҳар хотири хуррами Фкор

کی ز تو هر خاطر خرم فکار

Мекунӣ аз ҷилваи нохуши мудом

میکنی از جلوه ناخوش مدام

Айши тмошоӣии бустони ҳаром

عیش تماشائی بستان حرام

Нақси камолот чаман гашта Эй

نقص کمالات چمن گشته‌ای

Мояи бадномӣ ман гашта ӣӣ

مایهٔ بدنامی من گشته‌ئی

Хор бигуфт ӣнҳамае гули мноз

خار بگفت اینهمه ای گل مناز

Дори нигаҳи иззату хорами мсоз

دار نگه عزت و خارم مساز

Хории ман қадари ту кӣ коста

خاری من قدر تو کی کاسته

Қадари ту аз хории ман хостаҳ

قدر تو از خاری من خاسته

Муштарӣ ар ҳаст ба бозори ту

مشتری ار هست به بازار تو

Дида маро гашта харидори ту

دیده مرا گشته خریدار تو

Дар ҳақи ман нихват худ кун раҳо

در حق من نخوت خود کن رها

ТърФи алошёء ба аздодҳо

تعرف الاشیاء به اضدادها

Ҳар ду зи як маъдан ва як махзанем

هر دو ز یک معدن و یک مخزنیم

Гар гул вагар хори з як гулшанем

گر گل و گر خار ز یک گلشنیم

Ҳастӣ мо онкӣ падедор кард

هستی ما آنکه پدیدار کرد

Нақши ту гули сӯрати ман хор кард

نقش تو گل صورت من خار کرد

эй ки гулӣ дар чамани рӯзгор

ای که گلی در چمن روزگار

Ҳон ба ҳақорати мангар сӯии хор

هان به حقارت منگر سوی خار

Нест чу зулмат чу буд равшанӣ

نیست چو ظلمت چو بود روشنی

Нест чу мискин бкаҳ нозад ғанӣ

نیست چو مسکین بکه نازد غنی

Нест чу бечора шавад чораи соз

نیست چو بیچاره شود چاره‌ساز

Аз сифати хеши куҷои сари фароз

از صفت خویش کجا سر فراز

Нест чу ошиқ чаҳ кунӣ ҳасан рӯй

نیست چو عاشق چه کنی حسن روی

Бо ки диҳии арзаи ҳамеи рангу буи

با که دهی عرضه همی رنگ و بوی

Нест чу сомъ чаҳ кунӣ бо баён

نیست چو سامع چه کنی با بیان

Бо ки наҳй суҳбати худ дар миён

با که نهی صحبت خود در میان

Ҳосили матлаби мангар чун сағир

حاصل مطلب منگر چون صغیر

Ҳечяк аз халқи ҷҳонрои ҳақир

هیچیک از خلق جهانرا حقیر