Буд яке золими мардуми гудоз

بود یکی ظالم مردم گداز

Мардум аз ӯ дар ҳазару эҳтироз

مردم از او در حذر و احتراز

Рӯзу шубон буд ба пайкори халқ

روز و شبان بود به پیکار خلق

Кор набӯдаш магари озори халқ

کار نبودش مگر آزار خلق

Кам камаши ин хасмӣу бегонагӣ

کم‌کمش این خصمی و بیگانگی

Шуд сабаби иллати девонагӣ

شد سبب علت دیوانگی

Рафъ нашуд хуии бадаш аз ҷунун

رفع نشد خوی بدش از جنون

Балки дили озорӣ ӯ шуд фузун

بلکه دل‌آزاری او شد فزون

Рӯзу шубони фитнаи барангехтӣ

روز و شبان فتنه برانگیختی

Бо худӣу ғайри дроўихтӣ

با خودی و غیر درآویختی

Баҳри вай аз он равиши нописанд

بهر وی از آن روش ناپسند

Чора надиданд биҷуз кунаду банд

چاره ندیدند بجز کند و بند

Ҷусти яке рӯзи зи банди гарон

جست یکی روز ز بند گران

Гашт чу маҷнӯни сӯии саҳрои равон

گشت چو مجنون سوی صحرا روان

Мари аҷалаш бар лаб дарё кашид

مر اجلش بر لب دریا کشید

Акси худ аз об мусаффо бидид

عکس خود از آب مصفا بدید

Кард гумони конкаҳи боб андар аст

کرد گمان کانکه بآب اندر است

Низ чу ӯ одамӣ дигар аст

نیز چو او آدمی دیگر است

Тоза шуд он кӣнаи дерина аш

تازه شد آن کینهٔ دیرینه‌اش

Оташи кин шуъла зад аз сина аш

آتش کین شعله زد از سینه‌اش

Аз пай озурдани сӯрат дар об

از پی آزردن صورت در آب

Ҷусти бгрдоби бало бо шитоб

جست بگرداب بلا با شتاب

Оби мукофоти гузашт аз сараш

آب مکافات گذشت از سرش

Рафт бғрқоби фанои пайкараш

رفت بغرقاب فنا پیکرش

эй ки ба ҳамнавъи худӣ дар итоб

ای که به همنوع خودی در عتاب

Акс туаст инки намояд дар об

عکس تو است اینکه نماید در آب

Бҳрўиму диҷлаи шат ва ҷӯ якеаст

بحرویم و دجله شط و جو یکیست

Нек бибин мо ва ту ва ӯ якеаст

نیک ببین ما و تو و او یکیست

Бо дгарон ҳарчӣ кунӣ он тест

با دگران هرچه کنی آن تست

Чанги мукофоти бдомони тест

چنگ مکافات بدامان تست

Неку бадӣ аз ту нагардад ҷудо

نیک و بدی از تو نگردد جدا

Кат нарасонад бҷзоиши худо

کت نرساند بجزایش خدا

То ки туоне макун озори кас

تا که توانی مکن آزار کس

Ин бтўи андарз сағирасту бас

این بتو اندرز صغیر است و بس