Гӯши фарои дор ки созами баён

گوش فرا دار که سازم بیان

Кайфияти слҳиаҳи Исфаҳон

کیفیت صلحیهٔ اصفهان

Будам аз ин исми басӣ дар шигифт

بودم از این اسم بسی در شگفت

Каш ба чаҳ манзур тавонам гирифт

کش به چه منظور توانم گرفت

Муслеҳи ин олам аздод кист

مصلح این عالم اضداد کیست

Маънии ин исми бало расм чист

معنی این اسم بلا رسم چیست

Даҳри пар аз ширку нифоқ ва ҷафост

دهر پر از شرک و نفاق و جفاست

Слҳиаҳ яъне чаҳу сулҳ аз куҷост

صلحیه یعنی چه و صلح از کجاست

Слҳиаҳи берун буд аз чори табъ

صلحیه بیرون بود از چار طبع

Нест дар ин ҷомеъаи мори табъ

نیست در این جامعهٔ مار طبع

Слҳиаҳ чандон набӯд дасти рас

صلحیه چندان نبود دست رس

Слҳиаҳ дар маҳзар ҳақасту бас

صلحیه در محضر حق است و بس

Алғрзи ин сар шавадам то падед

الغرض این سر شودم تا پدید

Кор ба слҳиаҳ шаҳрам кашид

کار به صلحیهٔ شهرم کشید

Дар паии ҷузъии талабии арзи ҳол

در پی جزئی‌طلبی عرض حال

Додам ва оид нашудам ҷузи малол

دادم و عاید نشدم جز ملال

Бас ба раҳи слҳиаҳ пӯён шудам

بس به ره صلحیه پویان شدم

Ҷони ту аз карда пушаймон шудам

جان تو از کرده پشیمان شدم

Баъди субуту санади муътабар

بعد ثبوت و سند معتبر

Аз талаби хеш ба бастами назар

از طلب خویش به بستم نظر

Шуд зарари фаръ чу аз асл беш

شد ضرر فرع چو از اصل بیش

Сулҳ намудем ба тарафи ҳақи хеш

صلح نمودم به طرف حق خویش

Рӯи з дар слҳиаҳ бар тофтам

رو ز در صلحیه بر تافتم

Маънии слҳиаҳ ҳамин ёфтам

معنی صلحیه همین یافتم

Конкаҳи бад-ӣни ҷои сар вкорш фитод

کانکه بدین‌جا سر وکارش فتاد

Ҳақу талаб боядаш аз даст дод

حق و طلب بایدش از دست داد

Ҳарчӣ талабкор буд он талаб

هرچه طلبکار بود آن طلب

Сулҳ кунад то барраад аз тъб

صلح کند تا برهد از تعب

Зини сабабаш слҳиаҳ карданд ном

زین سببش صلحیه کردند نام

Ҷони амӯи қисса мо шуд тамом

جان عمو قصه ما شد تمام

Гар ки иҷўзаст вагар лоиҷўр

گر که یجوز است و گر لایجور

Бар нахурд бандаи сағирам ҳануз

بر نخورد بنده صغیرم هنوز