Сиҳгҳии пари фани ҳиялат гарӣ

صیحگهی پر فن حیلت‌گری

Аз ҳама дар макру ҳияли бартарӣ

از همه در مکر و حیل برتری

Чобуку таррор ва раҳ омӯхта

چابک و طرار و ره‌ آموخته

Ҳилау тазвиру фани андӯхта

حیله و تزویر و فن اندوخته

Баради сӯии даккаи саррофи рахт

برد سوی دکهٔ صراف رخت

Гуфт бони бедили баргаштаи бахт

گفت بآن بیدل برگشته بخت

Дайри ҳисобами ману зуди иштибоҳ

دیر حسابم من و زود اشتباه

Мондаи хари фикрати ман ним роҳ

مانده خر فکرت من نیم راه

Кашф кун ин масаълае ҳӯшманд

کشف کن این مسئله‌ای هوشمند

Гӯй ки тӯмони чиҳил ва шаст чанд

گوی که تومان چهل و شصت چند

Ханда зад онмрд ва бигуфт аз ғурур

خنده زد آنمرد و بگفت از غرور

То бачаи ҳади аблаҳӣ ва бе шуъӯр

تا بچه حد ابلهی و بی‌شعور

Шаст ва чиҳил сад шавад ин ҳаст фош

شصت و چهل صد شود این هست فاش

Гуфт ту ҳам аблаҳӣ оҳиста бош

گفت تو هم ابلهی آهسته باش

Бозбзни ҷамъ ва бибин чун шавад

بازبزن جمع و ببین چون شود

Шаст ва чиҳил даҳ зи сад афзӯн шавад

شصت و چهل ده ز صد افزون شود

Ҳавсила кардед бсроФи танг

حوصله کردید بصراف تنگ

Бонг баровард ва ҳаме кард ҷанг

بانگ برآورد و همی کرد جنگ

Халқи буи ҷамъ шуданд аз ду сӯ

خلق بوی جمع شدند از دو سو

Ҷумла шуниданд мар он гуфт вгў

جمله شنیدند مر آن گفت‌وگو

Марди ҳияли пешаи боўози нарм

مرد حیل پیشه بآواز نرم

Гуфт маро ояд аз ин халқи шарм

گفت مرا آید از این خلق شرم

Ман сад ва даҳ аз ту талаби доштам

من صد و ده از تو طلب داشتم

Даҳ бтўи бахшида сад ингоштам

ده بتو بخشیده صد انگاشتم

Гар сад ва даҳ менадиҳӣ сад бидиҳ

گر صد و ده می‌ندهی صد بده

Ончӣ ки иқрор кунӣ худ бидиҳ

آنچه که اقرار کنی خود بده

Хост бонакор сарояд сухан

خواست بانکار سراید سخن

Мушт задандаш ҳамагӣ бар даҳан

مشت زدندش همگی بر دهن

Кин чаҳ лҷоҷаст ту дар назд мо

کاین چه لجاج است تو در نزد ما

Доштӣ иқрор бсд кун адо

داشتی اقرار بصد کن ادا

Дод бночори садаш он гурехт

داد بناچار صدش آن گریخت

Хоки ?илам бар сари саррофи бехат

خاک الم بر سر صراف بیخت

Муддатӣ аз зовияи инзиво

مدتی از زاویهٔ انزوا

По наниҳодӣ бадари он бенаво

پا ننهادی بدر آن بینوا

Ҳеҷ нмигФти мабодо ки боз

هیچ نمیگفت مبادا که باز

Дар расад он ҳилагар ҳаблаи боз

در رسد آن حیله‌گر حبله‌باز

Аз пас солӣ бдкон кард рӯй

از پس سالی بدکان کرد روی

То магари он дакка кунад рафт ва рӯй

تا مگر آن دکه کند رفت و روی

Комдш аз гирди раҳи он Авестоад

کامدش از گرد ره آن اوستاد

Кард саломӣу буриши истод

کرد سلامی و برش ایستاد

Гуфт куҷои омадаи ӣӣ эй рафиқ

گفت کجا‌ آمده‌ئی ای رفیق

Гуфт бадӣдори ту ёри шафиқ

گفت بدیدار تو یار شفیق

Гуфт чаҳ бошад ки з рӯй сафо

گفت چه باشد که ز روی صفا

Шарҳи диҳии баҳри ман ин моҷаро

شرح دهی بهر من این ماجرا

Кон чаҳ ҳабл буд ва чаҳ мкрўФсўн

کان چه حبل بود و چه مکروفسون

ё ки бидон макри шиддати раҳнамӯн

یا که بدان مکر شدت رهنمون

Гуфт маро карда васияти падар

گفت مرا کرده وصیت پدر

Гуфта з сармоя махӯр эй писар

گفته ز سرمایه مخور ای پسر

Ҳарчӣ хурӣ аз раҳи шилтоқи хур

هرچه خوری از ره شلتاق خور

Чун надиҳади дасти зи плтоқи хур

چون ندهد دست ز پلتاق خور

Буд ҳамон воқеаи шилтоқи ман

بود همان واقعه شلتاق من

Ҳол буд навбати плтоқи ман

حال بود نوبت پلتاق من

Ғмздаҳи сарроф ба аҷзи аўФтод

غمزده صراف به عجز اوفتاد

Дарҳам чандяш ба каф бар ниҳод

درهم چندیش به کف بر نهاد

Даккаи фурӯи баст ва бигуфт ар ки боз

دکه فرو بست و بگفت ار که باز

Дидем ӣнҷо кунамат сад ниёз

دیدیم اینجا کنمت صد نیاز

эй ки таҳайюри барӣ аз ин мақол

ای که تحیر بری از این مقال

Тонигарӣ дидаи худро бимол

تا نگری دیدهٔ خود را بمال

Ин на аз он иктни тнҳостӣ

این نه از آن یکتن تنهاستی

Балки кунун дар хури тнҳостӣ

بلکه کنون در خور تنهاستی

Мо ҳамаи шилтоқ буд кормон

ما همه شلتاق بود کارمان

Нест ҷузи ин пешау кирдормон

نیست جز این پیشه و کردارمان

Ҷомеъаи фосиди зи хиёнат шуда

جامعه فاسد ز خیانت شده

Масхараи унвони диёнат шуда

مسخره عنوان دیانت شده

Хона мо карда хиёнати хароб

خانهٔ ما کرده خیانت خراب

Нест ҷузи ин боиси ин инқилоб

نیست جز این باعث این انقلاب

То ки чунинаст чунинаст ҳол

تا که چنین است چنین است حال

Ба шудани ҳолати мо додани маҳол

به شدن حالت ما دادن محال

Ҳаст сағири ин равиш ва ин маром

هست صغیر این روش و این مرام

Иллати бадбахтии мо вассалом

علت بدبختی ما والسلام