Ҳазрати луқмон ки бнўъи башар

حضرت لقمان که بنوع بشر

Ҳаст зи ҳикмат ба ҳақиқати падар

هست ز حکمت به حقیقت پدر

Бо писари хеш барои ршод

با پسر خویش برای رشاد

Гуфт суханҳо зи тариқ ва дод

گفت سخنها ز طریق و داد

Лоҷарам аз он дрри обдор

لاجرم از آن درر آبدار

Гӯямат ин чор дар шоҳвор

گویمت این چار در شاهوار

Гуфт писарро ки ду ҳарф аз замир

گفت پسر را که دو حرف از ضمیر

Маҳв макун панди падар дар пазир

محو مکن پند پدر در پذیر

Зон ду яке марг буд як худо

زان دو یکی مرگ بود یک خدا

Бошад аз ин ҳар ду тағофули хато

باشد از این هر دو تغافل خطا

Ҳар ду дигар ҳаст фаромӯш кун

هر دو دگر هست فراموش کن

Ҷони падари панди маро гӯш кун

جان پدر پند مرا گوش کن

Зон ду яке инки агар дар ҷаҳон

زان دو یکی اینکه اگر در جهان

Каси бтў бад кард ту бигузар аз он

کس بتو بد کرد تو بگذر از آن

Ваон якаш ин каз ту зи роҳи вафо

وان یکش این کز تو ز راه وفا

Рафт чу некӣ бксӣ кун раҳо

رفت چو نیکی بکسی کن رها

Нест мари ин чори суханро назир

نیست مر این چار سخن را نظیر

Он ду бигир ин ду раҳо кун сағир

آن دو بگیر این دو رها کن صغیر