Хоҷаи дунёи талаби коҳилӣ

خواجهٔ دنیا طلب کاهلی

Масти хроФти зи худои ғофилӣ

مست خرافت ز خدا غافلی

зи аҳли хисосат ба ҷаҳони тоқ буд

ز اهل خساست به جهان طاق بود

Мункири бахшоишу инфоқ буд

منکر بخشایش و انفاق بود

Дошт ғуломӣ ки зи хӯбии тамом

داشت غلامی که ز خوبی تمام

Оқилу фарзонау ширини калом

عاقل و فرزانه و شیرین کلام

Ҳарчӣ бидон хоҷа насиҳат намӯд

هرچه بدان خواجه نصیحت نمود

Дар дил ӯ ҳеҷ муассир набӯд

در دل او هیچ مؤثر نبود

Қоили ин буд ки вақти раҳил

قائل این بود که وقت رحیل

Амри намоям ба васӣу вакил

امر نمایم به وصی و وکیل

Баъди ман андари паии хумсу зкўаҳ

بعد من اندر پی خمس و زکوه

Саъии намоянд чун савму слўаҳ

سعی نمایند چون صوم و صلوه

Моли фаровон ба фақирон диҳанд

مال فراوان به فقیران دهند

Атмъаҳ бар хайл асирон диҳанд

اطمعه بر خیل اسیران دهند

То шабии он хоҷаи бкбри тамом

تا شبی آن خواجه بکبر تمام

Буд бики кӯчаи равон бо ғулом

بود بیک کوچه روان با غلام

Хоҷаи зи пай буду ғуломаш ба пеш

خواجه ز پی بود و غلامش به پیش

Дошт чароғии бкФи он поки кеш

داشت چراغی بکف آن پاک کیش

Кам кумак оварад чароғ аз қафо

کم کمک آورد چراغ از قفا

Хоҷа нашуд огаҳ аз ин моҷаро

خواجه نشد آگه از این ماجرا

Роҳ ғалат кард ва намӯд иштибоҳ

راه غلط کرد و نمود اشتباه

Рафт бногаҳи зи тағофул ба чоҳ

رفت بناگه ز تغافل به چاه

Бонг бар оварад зи дил кӣ ғулом

بانگ بر آورد ز دل کی غلام

Умри ту эзад бинмоед тамом

عمر تو ایزد بنماید تمام

Худ ту фикандӣ бачаам бе гуноҳ

خود تو فکندی بچهم بی‌گناه

Зуд маро баркаш аз ин қаъри чоҳ

زود مرا برکش از این قعر چاه

Алғрзи он хоҷаи бзҷри фузун

الغرض آن خواجه بزجر فزون

Аз дили он чоҳ чуам ди бурун

از دل آن چاه چو‌ام د برون

Кард тағайюр ба ғуломи ҳазин

کرد تغیر به غلام حزین

Гуфт буд шарти вафо кӣ чунин

گفت بود شرط وفا کی چنین

Шамъи зи пайоварӣ эй кӣнаи хоҳ

شمع ز پی آوری ای کینه خواه

То ман ғмдидаҳ беафтам ба чоҳ

تا من غمدیده بیفتم به چاه

Гуфт балии хоҷа будгар чунин

گفت بلی خواجه بود گر چنین

Ҳолати торикии гӯрат ба байн

حالت تاریکی گورت به بین

Зӯдтар аз онкӣ беафтӣ ба чоҳ

زودتر از آنکه بیفتی به چاه

Пеши равони сози чароғии бароа

پیش روان ساز چراغی براه

Баъди ту инфоқи зи амволи ту

بعد تو انفاق ز‌اموال تو

Гарчи муфидаст бар аҳволи ту

گرچه مفید است بر احوال تو

Лек чўоғии асткаҳи он аз қафост

لیک چواغی استکه آن از قفاست

Ёрнкўӣӣаст вале бе вафост

یارنکوئی است ولی بی‌وفاست

Хоҷа аз ин воқеа бедор шуд

خواجه از این واقعه بیدار شد

Дод зи кафи мастӣ ва ҳӯшёр шуд

داد ز کف مستی و هوشیار شد

Аз дилу ҷони гашти ғуломи ғулом

از دل و جان گشت غلام غلام

Узри ҳамеи хости зи қубҳи калом

عذر همی خواست ز قبح کلام

Хоҷаи ту ҳам панди шинав аз сағир

خواجه تو هم پند شنو از صغیر

Панди ғуломат ки манам дар пазир

پند غلامت که منم در پذیر

То ки буд нури чароғат ба ҷо

تا که بود نور چراغت به جا

Ёди зи торикии гӯрати намо

یاد ز تاریکی گورت نما